διατρίβω
διατρίβω, διατρίβω, pass time, waste time (verb)
Could not find διατρίψαντας in Logeion dictionaries.
διατρίψαντας aorist active participle masculine accusative plural of διατρίβω
- rub hard, χερσὶ διατρίψας Il. 11.847: more freq., wear away, consume, πάντα διατρίβουσιν Ἀχαιοί Od. 2.265; χρήματα Thgn. 921; τὰ τῶν Πελοποννησίων Th. 8.87; εἰς αἰτίας ἀλόγους δ. τὸ θεῖον to fritter away Providence into unreasoning causes, Plu. Nic. 23:— Pass., κάκιστα διατριβῆναι perish utterly, Hdt. 7.120 (v.l. ἐκ-), cf. Th. 8.78.
- II spend, of Time, θερείην Hdt. 1.189; freq. χρόνον δ. Lys. 3.11; παρά τινι Hdt. 1.24, etc.; δ. τινὰς ἡμέρας X. HG 6.5.49; ἓξ ἔτη Isoc. 4.141 (later c. gen., ἐτῶν οὐκ ὀλίγων ἐν Ῥώμῃ δ. Hdn. 3.10.2):— Pass., ἐνιαυτὸς διετρίβη Th. 1.125.
- 2 abs. (without χρόνον), waste time, οὐ μὴ διατρίψεις . .; make no more delay, Ar. Ra. 462; δ. ἐν γυμνασίοις pass all oneʼs time there, Id. Nu. 1002; ἐν ἄστει Antipho 1.14; ἐν ἀγρῷ Philem. 71.6; αὐτοῦ, ἔνδον, Pl. Prt. 311a; δ. μετʼ ἀλλήλων go on talking, Id. Phd. 59d, etc.: hence, busy, employ oneself, ἐν ζητήσει Id. Ap. 29c; ἐν φιλοσοφίᾳ Id. Tht. 173c; ἐπί τινι Id. Euthd. 305a, Isoc. 3.19, D. 2.16; ἀμφί τι X. Eq. 2.1; περί τι Pl. Phd. 90c, Isoc. 1.4; πρὸς ἱππικῇ Pl. Prm. 126c; πρὸς τοῖς ἔργοις Arist. Pol. 1309a8; πρὸς φιλοσοφίᾳ (prob. l. for -ίαν) Pl. R. 540b: c. part., δ. μελετῶσαι X. Cyr. 1.2.12.
- b abs., lose time, delay, Il. 19.150, Hp. VC 19, Ar. Eq. 515, etc.; λέγε καὶ μὴ διάτριβε Pl. R. 472b; διατέτρῐφα I have let the time slip by . ., Id. Tht. 143a: c. part., καθʼ ἕκαστα λέγων δ. to waste time in speaking, Isoc. 3.35, cf. D. 1.9.
- 3 reside, PHal. 1.182 (iii B.C.), PStrassb. 22.6 (ii A.D.), etc.
- III put off by delay, thwart, hinder, μή τι διατρίβειν ἐμὸν χόλον Il. 4.42; οὔ τι διατρίβω μητρὸς γάμον Od. 20.341; τἄριστον Ar. Fr. 503: c. dupl. acc. pers. et rei, ὄφρα κεν ἥ γε διατρίβῃσιν Ἀχαιοὺς ὃν γάμον put them off in the matter of her wedding, Od. 2.204: c. gen. rei, μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο let us not lose time on the way, ib. 404:—Med., μή τι διατριβώμεθα πείρης A.R. 2.883.
A tr.
I concr.
1 aplastar, majar para aplicar como remedio en medic.
ῥίζαν ... χερσὶ διατρίψας
ἴγνυν οἴνῳ
• presionar sobre, palpar, manipular
εἴ τις αὐτὰ (σαρκία) διατρίβοι τοῖσι δακτύλοισι
τὸ πῦον ... διατριβόμενον ἐν τοῖσι δακτύλοισι σκληρὸν ... γίνεται
el pus al ser presionado con los dedos resulta duro
2 raspar
τοῦδε λίθοιο διατρίψαντα κέλευσα λεπταλέην ἄχνην ἐπιπασσέμεν ἕλκεϊ
• frotar
ποτήριόν τι ὑαλοῦν ... θλασθὲν ... χερσὶ διατρίψας
τὼ χεῖρε
• tb. c. intención de curar, c. ac. del miembro afectado frotar, aplicar sobre
τοὺς ὀφθαλμούς
3 hollar, pisar
διέτριβε κέλευθα τοῖα πέλωρα
hollaba el sendero dejando huellas monstruosas
4 gastar, consumir riquezas, recursos
πάντα διατρίβουσιν Ἀχαιοί
χρήματα
ἵνα διατρίβῃ ... τὰ τῶν Πελοποννησίων
para agotar los recursos de los peloponesiosκινδυνεύειν διατριβῆναι
exponerse a ser vencidos por agotamiento
• de abstr. reducir
εἰς αἰτίας ἀλόγους καὶ δυνάμεις ἀπρονοήτους ... δ. τὸ θεῖον
reducir la divinidad a causas irracionales y fuerzas ciegas
II rel. c. el tiempo
1 poner trabas, retrasar de acciones
ἐμὸν χόλον
μητρὸς γάμον
ἄριστον
• c. part.
διέτριψεν ... ἱερὸν γάμον φάσκων ...
• c. ac. de pers. entretener
εἰς τὸ μὴ διατρέψαι (l. -τρῖ-) αὐ[τόν
2 c. ac. temp. pasar, emplear
θερείην
χρόνον
τινας ἡμέρας
ἓξ ἔτη
τὸν πολλὸν τοῦ χρόνου ... παρὰ Περιάνδρῳ
ἐν δὲ ταῖς ὁδοῖς ... πολὺν χρόνον
B intr.
I rel. c. el tiempo demorarse, dejar pasar el tiempo, entretenerse c. gen.
μὴ ... διατρίβωμεν ὁδοῖο
περὶ τὴν θήραν
περὶ τοὺς τροπικοὺς διατρίβων
del solδιατρίβουσιν ἐν τῷ τιμωρεῖσθαι τῇ διανοίᾳ
se entretienen en vengarse con la imaginaciónὀρρωδῶν διέτριβεν ἀεί
αἱ ... φυλαὶ διατρίβουσι μελετῶσαι
• en el discurso o relato alargarse
καθ' ἓν ἕκαστον λέγων
οὐ γὰρ χρὴ ... διατρίβειν
ἐπανέμειναν γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι διατρίβοντες
νομίσας οὐχ οἷόν τε εἶναι διατρίβειν
σπεύδων ... καὶ οὐ διατρίβων
• esp. en el diálogo
διατρίβεις
λέγε καὶ μὴ διάτριβε
διατέτριφα
he dejado pasar el tiempo, he perdido el tiempo
• en v. med. mismo sent., c. gen.
πείρης
• en v. med.-pas.
ἐνιαυτὸς οὐ διετρίβη
no había pasado un año
II sin rel. c. el tiempo
1 c. determ. locales frecuentar, permanecer, estar c. giro prep. o adv. de lugar
ἐν γυμνασίοις
ἐν τῇ πολεμίᾳ (γῇ)
ἐν τῷ Πανόρμῳ
ἐν κόλποις ... καὶ κλινιδίοις γυναικῶν
ὁ στόλος ἐν Σάμῳ διατρίβει
ἐπὶ τῆς πυρίης
τοὺς σοφοὺς ... ἐπὶ ταῖς τῶν πλουσίων θύραις διατρίβοντας
(dijo Simónides que veía) a los sabios rondando las puertas de los ricosἔνδον
αὐτοῦ περὶ τὸ τέμενος
ἐνθάδε
• c. prep. y pers.
παρὰ Πιτταλάκῳ ... διατρίβοντα Τίμαρχον
a Timarco que vivía en casa de Pitálacoπαρὰ Λυσιμάχῳ
παρὰ τῷ βασιλεῖ Λυσιμάχῳ
παρὰ Ἀντιγόνῳ διατρίβων
pasando el tiempo junto a Antígonoἐκεῖ ... μετ' αὐτῶν
• abs.
σὺ διάτριβε
tú quédate
• c. idea de permanencia residir, habitar, incluso vivir
ἐν ἀγρῷ
ἐν ἄστει
ἐν πόλει
ὄφις καὶ κάρκινος ἐν ταὐτῷ διέτριβον
ἐν ἀλλοτρίᾳ πόλει
περὶ τὴν θάλατταν
εἰς ἀεί
εἰ δὲ ποτ' ... εἰρηναῖος διατρίψῃ
• de instancias oficiales residir, tener su sede
ἐν τῇ αὐτῇ πόλει ἐν ᾗ ο[ἱ δικασταὶ] διατρίβουσι
ὁ πραιπόσιτος ὁ ἐν Σοήνῃ διατρίβων
• tb. residir temporalmente, estar de paso
ἐπ' Ἀλεξανδρίας
2 c. determ. de abstr. ocuparse, dedicarse frec. desde el punto de vista intelectual, c. giros prep.: περί y ac.:
περὶ τὰς ἔριδας
περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους
περὶ ὠνὴν καὶ πρᾶσιν
περὶ τὰς θεολογίας
περὶ τὸ μὴ ὄν
περὶ φαύλας καὶ ἀσήμους πράξεις
περὶ τὰς μεθόδους
• ἐν y dat.
ἐν ζητήσει
ἐν φιλοσοφίᾳ
ἐν μέθῃ
• c. otros giros
πρὸς ἱππικῇ
πρὸς φιλοσοφίᾳ
ἐπὶ τῷ πράγματι
ἀμφὶ πώλευσιν διατρίβειν
dedicarse a la doma de potros
• c. part.
περὶ ἐκεῖνα πραγματευόμενος δ.
3 sólo c. determ. de la actividad intelectual practicar, ejercitarse
ἐν ᾧ δοκεῖ βέλτιστος αὐτὸς ... εἶναι, ἐνταῦθα διατρίβειν
en lo que cree que es el mejor, en ello se afanaοἱ περὶ τὴν εὐσέβειαν διατρίβοντες
en la India los que practican el dharma
• como algo susceptible de ser enseñado y aprendido
τὰς ἐν τῷ Λυκείῳ καταλιπὼν διατριβὰς ἐνθάδε νῦν διατρίβεις περὶ τὴν τοῦ βασιλέως στοάν
ἐν τῇ Ἐρυμνέως ... σχολῇ διέτριβέ τις
• asistir a una escuela, estudiar
ἐν ταῖς τρισὶν αἱρέσεσι διατρίψας
III fig., ref. al trato o rel. recíproca
1 conversar, platicar c. μετά y gen. de pers.
μετ' ἀλλήλων
μετ' ἐκείνου
μετὰ Ἀπολλωνίου
2 tener trato sexual
ὁ ἀρρὴν οὐ πρὸς μιᾷ διατρίβει
el (ciervo) macho no tiene trato con una sola hembra
1. fijnwrijven, met acc.:
2. van tijd
a. dralen, treuzelen, met gen.:
b. (tijd) doorbrengen, met acc.:
a) zögern ; Il. 19.150 ; Ar. Vesp. 849 ; Thuc. 7.43 ; Xen. Cyr. 3.3.25 ; sich aufhalten, παρά τινι, Her. 1.24 u. Folgde. Bes.
b) bei etwas, die Zeit mit etwas hinbringen, sich damit beschäftigen ; ἐν γυμνασίοις Ar. Nub. 1002 ; ἐν τῇ ζητήσει Plat. Apol. 29c ; ἐν Ὁμήρῳ Ion 530b ; u. so oft Folgde ; auch περί τι, z.B. περὶ τοὺς λόγους Plat. Phaed. 90b, wie Alexis Ath. XII.544e ; περὶ ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότες Aesch. 3.108, u. A.; πρὸς τοῖς ἔργοις Arist. Pol. 5.8 ; vgl. Epicrat. Ath. II.50c (v. 3) u. Plut. Marcell. 21 ; Luc. merc.cond. 8 ; ἐπὶ τοῖς ἔργοις Dem. 2.16. u. A.; – μετά τινος, sich unterreden mit, Plat. Apol. 33b ; Phaed. 59d ; auch διατριβὴν διατρίβειν, Legg. VII.820c ; s. διατριβή ; – c. partic., διατρίβουσι μελετῶσαι, sie bringen ihre Zeit mit Uebungen hin, Xen. Cyr. 1.2.18 ; ἵνα μὴ καθʼ ἕκαστα λέγων διατρίβω, um mich nicht mit Auseinandersetzung des Einzelnen aufzuhalten, Dem. 1.9.
c) mit einem neuen acc., hinhalten, verzögern ; Od. 2.265 ; aufschieben, χόλον, γάμον, Il. 4.42, Od. 20.341 ; auch Ἀχαιοὺς γάμον, sie hält die Achäer mit der Hochzeit hin, 2.204 ; ἄριστον, Ar. bei Ath. IV.171b ; τοὺς πρέσβεις Plut. Herod.malign. 41 ; – μὴ διατρίβωμεν ὁδοῖο, laßt uns mit der Reise nicht zögern, Od. 2.404. So auch med., μή τι διατριβώμεθα πείρης Ap.Rh. 2.883.
[δια- 10.]
- 1
To rub down into small fragments, crumble Il. 11.847.
- 2
To throw obstacles in the way of, put off, delay Od. 2.265, Od. 20.341.
To thwart, oppose: τὸν ἐμὸν χόλον Il. 4.42.
- 3
To put off (a person).
With double acc. of the person and of what is delayed: Ἀχαιοὺς ὃν γάμον Od. 2.204.
- 4
To put off time, loiter, delay Il. 19.150.
With genit., to hold back from, delay in undertaking: ὁδοῖο Od. 2.404.
- 1
Strong 1304
to rub hard, rub away, consume; δ. χρόνον, ἡμέρας, to spend time: Ac 14:3, 28 16:12 20:6 25:6, 14. Intransitively with ellipse of object (Bl., § 81, 1), to spend time, stay: Jo 3:22 11:54 15:35, Ac 12:19.†
1
ἐξορκίζω ὑμᾶς, δαίμονες, τοὺς ... ἐνθάδε διατρεφομένους καὶ ἐνθάδε διατρίβοντας
os conjuro a vosotros, démones, los que aquí os mantenéis y aquí pasáis vuestro tiempo
2
δεῦρό μ[οι], ... ὁ τρέχων ἕως μ[ε]σημβρ[ί]ας κα[ὶ] διατρίβων ἐν τῇ Ἀραβίᾳ
ven junto a mí, tú que corres hasta en mediodía y te detienes en Arabia
- Ito rub between, rub hard, rub away, consume, waste, Hom.:—Pass., διατριβῆναι to perish utterly, Hdt.
- IIδ. χρόνον, Lat. terere tempus, to spend time, Hdt., Xen.: Pass., ἐνιαυτὸς διετρίβη Thuc.
- 2absol. (without χρόνον) , to waste time, pass it away, οὐ μὴ διατρίψεις; i. e. make no more delay, Ar.; δ. ἐν γυμνασίοις to pass all oneʼs time there, Ar.; δ. μετʼ ἀλλήλων to go on talking, Ar.: —hence, to employ oneself on or in a thing, ἔν or ἐπί τινι Plat.; περί τι Plat.; c. part., δ. μελετῶν Xen.
- balso absol. to lose time, delay, Il., Ar., etc.: c. gen., δ. ὁδοῖο to lose time on the way, Od.
- IIIto put off by delay, to thwart, hinder a thing, Hom.; δ. Ἀχαιοὺς ὃν γάμον put them off in the matter of her wedding, Od.
-
…ὡς φῂς σὺ καὶ ἐγὼ πείθομαι, καὶ Κριτίας ὁ Καλλαίσχρου. ἡμεῖς οὖν ὡς εἰσήλθομεν, ἔτι σμίκρʼ ἄττα διατρίψαντες καὶ ταῦτα διαθεασάμενοι προσῇμεν πρὸς τὸν Πρωταγόραν, καὶ ἐγὼ εἶπον · ὦ Πρωταγόρα, πρὸς σέ τοι ἤλθομεν ἐγώ…
Plato, Protagoras
-
…νῦν μὲν Ἀνύτῳ οὐ πεισόμεθα ἀλλʼ ἀφίεμέν σε, ἐπὶ τούτῳ μέντοι, ἐφʼ ᾧτε μηκέτι ἐν ταύτῃ τῇ ζητήσει διατρίβειν μηδὲ φιλοσοφεῖν · ἐὰν δὲ ἁλῷς ἔτι τοῦτο πράττων, ἀποθανῇ εἰ οὖν με, ὅπερ εἶπον, ἐπὶ τούτοις…
Plato, Apology
-
…αὐλήν, καὶ περιιόντες αὐτοῦ διατρίψωμεν ἕως ἂν φῶς γένηται · εἶτα ἴωμεν. καὶ γὰρ τὰ πολλὰ Πρωταγόρας ἔνδον διατρίβει, ὥστε, θάρρει, καταληψόμεθα αὐτόν, ὡς τὸ εἰκός, ἔνδον. μετὰ ταῦτα ἀναστάντες εἰς τὴν αὐλὴν…
Plato, Protagoras
-
…ἐν δὲ τούτῳ τῷ καιρῷ ἀφικνοῦμαι ἐγὼ ἐκ Πειραιῶς, καὶ τρέπομαι παριὼν ὡς τὸν Λυσίμαχον · ὀλίγον δὲ χρόνον διατρίψαντες ἐξερχόμεθα. οὗτοι δʼ ἤδη μεθύοντες ἐκπηδῶσιν ἐφʼ ἡμᾶς καὶ οἱ μέν τινες αὐτῷ τῶν παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν ,…
Lysias, Speeches
-
…πρότερον ἡμαρτημένων, ἀφικνοῦμαι πάλιν. κἀγὼ μὲν ᾠχόμην εἰς Πειραιᾶ, οὗτος δʼ αἰσθόμενος εὐθέως ἥκοντα τὸν Θεόδοτον καὶ διατρίβοντα παρὰ Λυσιμάχῳ, ὃς ᾤκει πλησίον τῆς οἰκίας ἧς οὗτος ἐμεμίσθωτο, παρεκάλεσέ τινας τῶν τούτου ἐπιτηδείων. καὶ οὗτοι…
Lysias, Speeches
-
…ᾧ καὶ ἡ δίκη ἐγένετο · πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετʼ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ · ἐπειδὴ δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν…
Plato, Phaedo
-
…τί νεώτερον, ὦ Σώκρατες, γέγονεν, ὅτι σὺ τὰς ἐν Λυκείῳ καταλιπὼν διατριβὰς ἐνθάδε νῦν διατρίβεις περὶ τὴν τοῦ βασιλέως στοάν ; οὐ γάρ που καὶ σοί γε δίκη τις οὖσα τυγχάνει πρὸς τὸν βασιλέα ὥσπερ…
Plato, Euthyphro
-
…πάντες, εὖ ἴστε ὅτι οὐκ ἀληθῆ λέγει. ἀλλὰ διὰ τί δή ποτε μετʼ ἐμοῦ χαίρουσί τινες πολὺν χρόνον διατρίβοντες ; ἀκηκόατε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πᾶσαν ὑμῖν τὴν ἀλήθειαν ἐγὼ εἶπον · ὅτι ἀκούοντες χαίρουσιν ἐξεταζομένοις τοῖς οἰομένοις…
Plato, Apology
-
…· μήπω, ἀγαθέ, ἐκεῖσε ἴωμεν πρῲ γάρ ἐστιν ἀλλὰ δεῦρο ἐξαναστῶμεν εἰς τὴν αὐλήν, καὶ περιιόντες αὐτοῦ διατρίψωμεν ἕως ἂν φῶς γένηται · εἶτα ἴωμεν. καὶ γὰρ τὰ πολλὰ Πρωταγόρας ἔνδον διατρίβει, ὥστε, θάρρει ,…
Plato, Protagoras
-
…μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπʼ αὐτοῦ δʼ αἷμα κελαινὸν νίζʼ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχʼ ὀδύνας · τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δʼ αἷμα. ὣς ὃ μὲν…
Homer, Iliad