διατρώγω
διατρώγω, to gnaw through
διατρώγω, fut. -τρώξομαι Ar. V. 164: aor. -έτρᾰγον ib. 367:—
- gnaw through, τὸ δίκτυον Il.cc., cf. Com.Adesp. 757; τὰς νευράς Arist. Rh. 1401b16; keep munching, Pl.Com. 173.10:—Pass., Hp. Mul. 1.107.
- 2 c. gen. rei, eat of, Ael. VH 1.10.
1 mordisquear, mascar c. ac.
βολβοὺς ... ὡς πλείστους διάτρωγε
(prob. sent. obs.)σχῖνον
αἱ δὲ (αἶγες) ... τῆς δικτάμνου βοτάνης διέτραγον
• cortar de un mordisco
τὴν γλῶτταν αὑτοῦ διατραγών
• roer
τὸ δίκτυον
τὰς νευράς
de los ratones
• en v. pas. ser premasticado, molido
ἐπειδὰν μαλθακοὶ ὦσι διατρωγόμενοι
de grano
2 fig. tragar, esquilmar con impuestos
τὴν ἐπαρχίαν
δια·τρώγω (f. -τρώξομαι, ao. 2 διέτραγον) ronger, déchirer en rongeant, acc. Ar. Vesp. 164, 368, etc. ; DC. 72, 21 ; gén. El. V.H. 1, 10.
διατρώγω, (τρώγω), durchnagen ; διατρώξομαι τὸ δίκτυον Ar. Fesp. 164 ; διατραγεῖν 368, u. öfter ; τῆς βοτάνης, daran fressen, Ael. V.H. 1.10.
διατρώγω
fut. -τρώξομαι
aor2 -έτραγον
- to gnaw through, τὸ δίκτυον Ar.