διατρύγιος
διατρύγιος, bearing grapes in succession
διατρύγιος [ῠ], ον, (τρύγη), διατρύγιος δὲ ἕκαστος [ὄρχος] ἤην
- each row bore grapes in succession, Od. 24.342, cf. Eust.ad loc.
constantemente vendimiable
δ. δὲ ἕκαστος (ὄρχος) ἤην
cada liño de vides producía constantemente
διατρύγιος, einmal bei Homer, Od. 24.342, ὄρχους δέ μοι ὧδʼ ὀνόμηνας δώσειν πεντήκοντα, διατρύγιος δὲ ἕκαστος ἤην· ἔνθα δʼ ἀνὰ σταφυλαὶ παντοῖαι ἔασιν, ὁππότε δὴ Διὸς ὧραι ἐπιβρίσειαν ὕπερθεν : man versteht unter ὄρχος διατρύγιος eine Reihe von Weinstöcken, zwischen denen Korn wächst, oder die zu verschiedener Zeit Trauben bringen, vgl. Od. 7.122 ff. S. Scholl. Od. 24.342 Eust. p. 1964.24, Apoll. Lex. Hom. p. 58.21 Hesych. EM. p. 271.26.
διατρύγιος
[δια- 8 + τρύγη. See τρυγάω.]
Bearing fruit through the seasons, never failing Od. 24.342.
διατρύγιος (τρύγη): bearing (strictly, ‘to be gathered’) in succession, Od. 24.342†.
διατρύγιος
δια-τρύγιος (ῠ), ον
τρύγη
- bearing grapes in succession, Od.