Logeion | δοξάζω

δοξ-άζω,

think, imagine, c. acc. et inf., A. Ag. 673, E. Supp. 1043, etc.; c. dupl. acc., πῶς ταῦτʼ ἀληθῆ . . δοξάσω; how can I suppose this to be true? A. Ch. 844; δ. βελτίους ἑαυτούς Pl. Phlb. 48e; τὰ εὔχρηστα τῶν ζῴων θεοὺς ἐδόξασαν D.L. 1.11; also abs., μετʼ ἀσφαλείας δ. Th. 1.120; δοξάζων μὲν οὔ not expecting it, S. Ph. 545:—Pass., δ. εἶναι to be supposed to be, Pl. Ti. 46d, al.; ὅση δοξάζεται (sc. εἶναι) Id. Phd. 108c; δ. κακοί Id. Lg. 646e; δ. δίκαιος Id. R. 588b; τὰ δοξαζόμενα Id. Plt. 278b.
- - 2 c. part., δοξάσει τις ἀκούων will suppose that he hears, A. Supp. 60 (lyr.).
  - 3 c. acc. cogn., δόξας δ. entertain opinions, Pl. Cri. 46d; δ. ψευδῆ hold false opinions, Id. Tht. 189c; ψευδῶς δοξαζόμενα Polystr. p.26 W.
  - 4 abs., form or hold an opinion, Pl. Tht. 187a, al.; περί τινος Id. Grg. 461b; κακῶς δ. Id. R. 327c; παρὰ τὰ ὄντα Id. Phdr. 262b; opp. γιγνώσκω, Id. R. 476d; opp. ἐπίσταμαι, Arist. APo. 89a7; δ. ἄνευ ἐπιστήμης Pl. Tht. 201c.
  - 5 Pass., to be matter of opinion, ταῦτα δεδοξάσθαι Xenoph. 35, cf. Epicur. Sent. 22.
- II magnify, extol, ἐπὶ πλέον τι αὑτὸν δ. Th. 3.45, cf. LXX Ex. 15.2, al.; τὸν θεόν Ep.Rom. 1.21, al.:—Pass., to be distinguished, held in honour, magnified, Dionys.Com. 2.24; δεδοξασμένος ἐπʼ ἀρετῇ Plb. 6.53.10, cf. LXX Ex. 15.1, al., Ev.Jo. 7.39, al.; ἱερὸν δεδοξασμένον ἐξ ἀρχαίων OGI 168.56 (ii B. C.).

I c. inf., ac. int., doble ac. o adv.

1 ref. al fut. esperar c. inf. de fut. οὐχ ... γάμους γαμεῖσθαι τούσδ' ἐδόξαζόν ποτε E.Tr.347, ἐξ ἐπιφανείας ἐδόξαζον κριθήσεσθαι τὴν μάχην Plb.3.68.12, c. el inf. sobreentendido δοξάζων μὲν οὔ S.Ph.545, ἀλκῇ δέ σ' οὐκ ἄν, ᾗ σὺ δοξάζεις ἴσως, σῴσαιμ' ἄν E.Or.711.

2 opinar, pensar, imaginar c. inf. pres., aor. o perf. δοξάσει τιν' ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας A.Supp.60, ἐκείνους ταὔτ' ἔχειν δοξάζομεν A.A.673, μὴ πάντ' ἀληθῆ δοξάσῃς εἰρηκέναι E.Hel.307, cf. Supp.1043, Med.944, Or.314, δοκεῖ δοξάζειν ... καὶ εὐδαίμονάς τινας εἶναι X.Hier.2.3, δοξάζειν εἶναι πλουσιώτερον Pl.Phlb.48e, cf. Ocell.13, δοξάζοντι ... εἰκόνα ὁρᾶν Paus.9.31.8, ὅταν ἐκεῖνα εἶναι αὑτὸν ... δοξάζῃ Porph.Sent.40, c. ac. int. εὐξύμβολον τόδ' ἐστὶ παντὶ δοξάσαι A.Ch.170, οὐ ταὐτὰ δοξάζειν ἀλλήλοις X.Mem.1.1.13, τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι δοξάζουσιν Pl.Cri.46d, ψευδῆ δοξάζων Pl.Tht.189c, περὶ θεῶν ἃ δεῖ δοξάζειν Arist.Fr.664, μὴ ταὐτὰ δοξάζοντες Arist.Metaph.1009^a11, δι' ἄγνοιαν δοξάζων τι Aen.Tact.6.1, περὶ τῶν μεγίστων δοξῶν ἐναντία δοξαζούσας D.S.2.29.6, cf. Ph.1.230, 151, Plu.2.170d, Luc.DMort.10.1, Philostr.VA 6.3, c. adv. u or. adverb. δοξάζουσαι δὲ ἑτέρως X.Cyn.3.10, cf. Isoc.11.26, δοξάζειν περὶ τῶν μελλόντων ἐπιεικῶς Isoc.Ep.5.4, περὶ τῆς ῥητορικῆς δοξάζεις ὥσπερ νῦν λέγεις; Pl.Grg.461b, οὐ γὰρ κακῶς δοξάζεις Pl.R.327c, ὀρθῶς ἐδόξαζον Pl.Plt.278a, συγκεχυμένως πως δοξάζουσι περὶ αὐτῶν Aristox.Harm.15.22, ἄλλως δοξάζειν ... περὶ αὐτῶν I.AI 10.281

• abs. concebir un proyecto μετ' ἀσφαλείας μὲν δοξάζομεν, μετὰ δέους δὲ ἐν τῷ ἔργῳ ἐλλείπομεν Th.1.120, τοῖς παρὰ τὰ ὄντα δοξάζουσι para quienes juzgan sin contar con la realidad Pl.Phdr.262b, δοξάσαι ἔστι Ar.Pax 119, καθάπερ ... δοξάζομεν D.S.3.48

• en part. pas. objeto de pensamiento οὐκ ἔσται ἄνθρωπος τὸ δοξάζον ἀλλὰ τὸ δοξαζόμενον Arist.Metaph.1011^b11, τὰ δοξαζόμενα la opinión Epicur.Sent.[5] 22, cf. 24

• en v. med. impers. ὡς δοξάζεται E.IT 831, c. ac. int. τὸ ἐναντίον [ἐ]δοξάζετο Epicur.Nat.28.13.7.5.

3 fil. mantener una opinión, creer op. o dif. de ‘conocer’ ἢ σαφῶς ἐπιστάμενος ... ἢ δοξάζων Gorg.B 11a.3, ἐπιεικῶς δοξάζειν ἢ ... ἀκριβῶς ἐπίστασθαι Isoc.10.5, ὅν φαμεν δοξάζειν ἀλλ' οὐ γιγνώσκειν Pl.R.476d, cf. Tht.187a, 201c, implicando convicción οὐκ ἐνδέχεται γὰρ δοξάζοντα οἷς δοκεῖ μὴ πιστεύειν Arist.de An.428^a21.

4 considerar c. doble ac., compl. dir. y pred. πῶς ταῦτ', ἀληθῆ ... δοξάσω; A.Ch.844, cf. Ocell.3, ἕκαστος ... ἐπὶ πλέον τι αὑτὸν ἐδόξασεν Th.3.45, τὰ εὔχρηστα τῶν ζῴων θεοὺς ἐδόξαζον D.L.1.11, ἡ διάνοια ... δοξάζουσα αὑτὴν αἰτίαν τῶν γινομένων Ph.1.94, en v. pas. ταῦτα δεδοξάσθω μὲν ἐοικότα Xenoph.B 35, (ἡ γῆ) οὔτε οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ γῆς εἰωθότων λέγειν Pl.Phd.108c, ἡγούμενοι δοξάζεσθαι κακοί Pl.Lg.646e, ὁ σοφὸς ὄντως ὢν καὶ μὴ μόνον δοξαζόμενος Pl.Epin.976c, cf. R.588b, ἀληθινώτατοι ... φίλοι δοξαζόμενοι Plb.10.35.6, c. inf. δοξάζεται δὲ ὑπὸ τῶν πλείστων οὐ συναίτια ... εἶναι Pl.Ti.46d, c. adv. τὰ δοξαζόμενα ἀληθῶς Pl.Plt.278b, ο]ὐ ψε[υ]δῶς ... δοξαζόμενα πάντα Polystr.Contempt.27.23.

II c. ac. de pers. o divinidades

1 respetar, honrar, venerar δόξασον τὴν ψυχήν σου LXX Si.10.28, cf. 29, τούτους Κελτοὶ ὡς προφήτας καὶ προγνωστικοὺς δοξάζουσιν ref. a los druidas, Hippol.Haer.1.25, δόξασόν με καὶ ἔρχου OFlorida 17.10, en v. pas. ζωοῖς δοξαζόμενος παρὰ πᾶσιν SEG 33.1107 (Paflagonia, imper.), πλούσιος δοξάζεται διὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ LXX Si.10.30, τῶν ἐπ' ἀρετῇ δεδοξασμένων ἀνδρῶν Plb.6.53.10, οἷος γὰρ ὁ τρόπος ζῶντος ἐδοξάζετο Plb.31.22.2, ἱερὸν δεδοξασμένον ἐξ ἀρχαίων ISyène 244.56 (II a.C.), Ἶσις ... δόξασόν με, ὡς ἐδόξασα τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ σου Ὦρος PMag.7.501.

2 jud.-crist. glorificar, alabar οὗτός μου Θεός, καὶ δοξάσω αὐτόν LXX Ex.15.2, δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα ὁ υἱὸς δοξάσῃ σέ Eu.Io.17.1, δοξάζειν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν δοξάσαντα ὑμᾶς Ign.Eph.2.2, de los ángeles, Clem.Al.Prot.12.119, ὑμνοῦντα καὶ δοξάζοντα τὸν τῶν ὅλων πατέρα Origenes Or.33.6, δοξάζω σε, τὸν πρωτότοκον λόγον en una plegaria maniquea PKell.G.91.1 (IV d.C.), τὸν κύριον Pamph.Mon.Soter.113, cf. POxy.1874.14 (VI d.C.), c. pred. οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν Ep.Rom.1.21, en v. pas. ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται LXX Ex.15.1, Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη Eu.Io.7.39, δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς quedé glorificado en ellos, Eu.Io.17.10, σὺ εἶ δοξασθεὶς καὶ δεδοξασμένος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων PMag.Brashear 2.17, ὁ Θεὸς δοξασθήσεται Gr.Naz.M.36.133C, cf. Herm.Mand.3.1, Origenes Fr.10 in Lc., esp. el nombre de Dios εἰς τὸ δοξασθῆναι τὸ ὄνομα τοῦ ἀληθινοῦ 1Ep.Clem.43.6, cf. POxy.924.13 (IV d.C.)

• abs. δοξάζειν cantar el ‘gloria’ Io.Iei.Poenit.M.88.1889A.

3 iluminar mediante la gloria, en v. pas. δεδόξασται ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ dicho de Moisés, LXX Ex.34.29, cf. Gr.Nyss.M.46.1173D.

δοξάζω, f. άσω :

1 avoir une opinion, croire, penser, juger : δ. ψευδῆ, Plat. Theæt. 189c, avoir des opinions fausses ; avec un acc. de m. sign. δ. δόξας, Plat. Crit. 46d, avoir des opinions ; δ. περί τινος, Plat. Gorg. 461b, avoir une opinion sur qqe ch. ; οὐ κακῶς δ. Plat. Rsp. 327c, n’avoir pas tort de croire que, etc. ἐπὶ πλέον τι αὑτὸν δ. Thc. 3, 45, avoir de soi-même une trop haute opinion ; abs. peser les opinions, délibérer, Thc. 1, 120 ; p. opp. à γιγνώσκω, Plat. Rsp. 476d ; à εἰδέναι, Xén. Mem. 3, 9, 6 ; à ἐπίσταμαι, Arstt. An. post. 1, 33 (cf. δ. ἄνευ ἐπιστήμης, Plat. Theæt. 201c, avoir une opinion sans savoir de science sûre) ; au pass. τὰ δοξαζόμενα, Plat. Pol. 278b, les choses sur lesquelles on a une opinion ||

2 se figurer, s’imaginer, supposer : πῶς ταῦτ’ ἀληθῆ δοξάσω; Eschl. Ch. 844, comment pourrai-je savoir que cela est vrai ? avec une prop. inf. ταῦτ’ ἔχειν δοξάζομεν, Eschl. Ag. 673, nous supposons que cela est (cf. Eur. Suppl. 1043) ; avec un part. δοξάσει ἀκούων, Eschl. Suppl. 60, il s’imaginera qu’il entend ; au pass. δοξάζομαι ἄδικος, Plat. Rsp. 363e, on s’imagine que je suis injuste ||

3 glorifier, célébrer, Spt. Ex. 15, 1, 2 ; 1 Reg. 2, 30 ; 15, 30 ; ἐπ’ ἀρετῇ δεδοξασμένος, Pol. 6, 53, 10, célèbre pour sa vertu ; ou avec ἐν : ἐν παιδείᾳ καὶ συνέσει δεδοξασμένος, DS. 16, 82, célèbre pour son savoir et son intelligence.

Étym. δόξα.

δοξάζω [δόξα]
1. menen, denken; met AcI: τῇδέ νιν δοξάζομεν μάλιστ’ ἂν εἶναι we denken dat ze hier wel zal zijn Eur. Suppl. 1043; met acc. v.h. inw. obj.: οὔτε εἴσεται, οὔτε ὀρθὰ δοξάσει (degene die een afbeelding maakt) zal noch kennis hebben, noch een juiste mening Plat. Resp. 602a; τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι δοξάζουσιν van de meningen die mensen koesteren Plat. Crit. 46e; met inf.: δοξάσει τιν’ ἀκούειν ὄπα hij zal denken een stem te horen Aeschl. Suppl. 60; met adv.: οὐ κακῶς δοξάζεις je vergist je niet Plat. Resp. 327c; met adv. en περί + gen.: οὕτω καὶ σὺ περὶ τῆς ῥητορικῆς δοξάζεις; denk jij echt zo over de retorica? Plat. Grg. 461b; met δόξα als impliciet subj. en met acc.: οὐκ ἄρα ὂν οὐδὲ μὴ ὂν δοξάζει; dus ‘mening’ (doxa) gaat niet over het zijnde, noch over het niet zijnde? Plat. Resp. 478c.
2. verwachten: δοξάζων μὲν οὐ, τύχῃ δέ πως (ik kwam ze tegen) zonder het te verwachten, maar bij toeval Soph. Ph. 545.
3. beschouwen (als), beoordelen (als), met dubb. acc.: πῶς ταῦτ’ ἀληθῆ ... δοξάσω; hoe kan ik dat als waar beschouwen? Aeschl. Ch. 844; pass.: τὰ δοξαζόμενα ἀληθῶς de zaken die naar waarheid beoordeeld worden Plat. Plt. 278b.
4. christ. loven, prijzen: δ. τὸν θεόν God loven NT Luc. 7.16.

δοξάζω, meinen, vermuten, dem γιγνώσκειν entgegengesetzt Plat. Rep. V.476d, u. dem εἰδέναι, Xen. Mem. 3.9.6 ; Aesch. Ag. 659 u. öfter ; Soph. Phil. 541 ; häufig bei Eur. u. in Prosa ; vgl. δοκεῖτέ μοι ὡρμῆσθαι – οὐ γὰρ κακῶς δοξάζεις Plat. Rep. I.327c ; περί τινος, Gorg. 481b ; δόξας δοξάζειν Crit. 46d ; βελτίους ἑαυτούς, οὐκ ὄντες, eine bessere Meinung von sich haben, Phil. 48e ; ἀλογίστως ἐπὶ πλέον τι αὑτὸν ἐδόξασεν, hatte eine höhere M. von sich, Thuc. 3.45. Auch »wofür halten« mit doppeltem accus., Plut. Superst. 6. – Im pass. = für etwas gehalten werden, gelten ; ἄδικος Plat. Rep. II.363e, u. öfter ; Xen. Cyr. 5.5.46 ; – ἐπʼ ἀρετῇ δεδοξασμένοι ἄνδρες, gerühmt, Pol. 6.53.10, u. a.Sp., wie App. B.C. 2.97 ; auch ἔν τινι, DS. 16.82.

Number of occurrences in NT: 61
Strong 1392

δοξάζω (< δόξα), [in LXX chiefly for כּבד ni., pi., also for פּאר, etc. ;]

1. to think, suppose, hold an opinion (Æsch., Plat., al.).

2. To bestow δόξα (q.v.) on, to magnify, extol, praise (Thuc., iii, 45; Plut., al.): c. acc, Mt 5:16, Mk 2:12, Jo 8:54, Ro 15:6, I Pe 2:12, al.; id. seq. ἐπί Lk 2:20; ἐν, Ga 1:24, I Pe 4:16.

3. In LXX and NT (v.s. δόξα, 3), to clothe with splendour, glorify (Ex 34:29, 30, Ps 36 (37):20, Is 44:23, Es 3:1, al): Ro 8:30, II Co 3:10, II Th 3:1, I Pe 1:8, al.; of Christ, Jo 7:39 8:54, al. (on the Johannine use, v. Cremer, 211; Westc., Jo., Intr.); of the Father, Jo 13:31, 32, I Pe 4:11, al. (cf. ἐν-, συν-δοξάζω).

alabar, glorificar a la divinidad

ὅτι σύ εἶ δοξασθεὶς καὶ δεδοξασμένος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων
porque fuiste y eres glorificado por los siglos de los siglos N 8 17

ὅτι δοξάζω ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ ἔνδοξα ὀνόματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ
porque yo alabo vuestros sagrados y gloriosos nombres que están en el cielo P XXXVI 165

ἵνα τὸ ὄνομά σου ᾖ διὰ παντὸς δεδοξασμέν[ον
para que tu nombre sea continuamente glorificado C 5a 13

δοξάζω from δόξα δοξάζω, fut. -άσω

- Ito think, imagine, suppose, fancy, conjecture, c. acc. et inf., Aesch., etc.; inf. omitted, πῶς ταῦτʼ ἀληθῆ δοξάσω; how can I suppose this to be true? Aesch.:—Pass., δοξάζεται (sc. εἶναι) is supposed to be, Plat.
- - 2c. acc. cogn., δόξαν δοξάζειν to entertain an opinion, Plat.
  - 3absol. to hold an opinion, Soph., Thuc.
- IIto magnify, extol, Thuc.

Menu

Word wheel

δοξάζω

Saved

Recent