δυσέρημος
δυσέρημος, very lonely, desolate
δῠσ-έρημος, ον,
- very lonely, desolate, πάγος AP 9.561 (Phil.).
muy solo, desolado
πάγος
δυσ·έρημος, ος, ον [ῠ] (relégué) dans une triste solitude (village) Anth. 9, 561.
Étym. δ. ἔρημος.
δυσέρημος, sehr einsam, öde ; πάγος Philip. 68 (IX.561).
δυσέρημος
δυσ-έρημος, ον
- very lonely, desolate, Anth.