δυσαπούλωτος
δυσαπούλωτος, hard to cicatrize
δῠσαπούλωτος, ον,
- hard to cicatrize, Dsc. 4.41, Aët. 1.243, Hippiatr. 26: Comp., Phlp. in APo. 182.13.
medic. de difícil cicatrización
τὰ δυσαπούλωτα τῶν ἑλκῶν
δυσ·απούλωτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à cicatriser, qui se cicatrise difficilement, Aét. 14, 2 ; Hippiatr. 86, 90.
Étym. δ. ἀπουλόω.
δυσαπούλωτος, schwer vernarbend, schwer zuheilend, Medic.