δυσαπότριπτος
δυσαπότριπτος, hard to rub off
Could not find δυσαπότριπτόν in Logeion dictionaries.
δυσαπότριπτόν feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of δυσαπότριπτος
δῠσαπό-τριπτος, ον,
- hard to rub off and so get rid of, ὀνείδη Macar. 8.47, cf. Ph. 1.459, 615 (Sup.), Thessal. ap. Gal. 10.252; of persons, Plu. Adul. 2.55e.
1 indeleble, difícil de borrar en sent. moral
ὀνείδη
συμβαίνει δὲ τὸ κουφότατον ... δυσαποτριπτότατον εἶναι
φθόνος
2 medic. malo de quitar, difícil de eliminar
πάθη
de enfermedades crónicasτραχώματα
3 de pers. difícil de quitárselo de encima
ὁ κόλαξ
δυσ·απότριπτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à enlever par le frottement, à effacer, d’où fig. dont on se débarrasse difficilement, Plut. M. 55e ; Thessal. (Gal. 10, 86) ; Phil. 1, 459 ||
Sup. -ότατος, Phil. 1, 615.
Étym. δ. ἀποτρίβω.
δυσαπότριπτος, schwer abzureiben, zu entfernen, Plut. adul. et am. discr. 16 u. a.Sp.