δύσαρκτος
δύσαρκτος, hard to govern
Could not find δυσαρκτότατον in Logeion dictionaries.
δυσαρκτότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of δύσαρκτος
δῠσ-αρκτος, ον,
- hard to govern, φρένες A. Ch. 1024; στρατόπεδα J. AJ 4.2.1; οὐδὲν ἀνθρώπου -ότερον Plu. Luc. 2; ἔθνος -ότατον App. BC 2.149.
difícil de dominar
φρένες
ἔθνος δυσαρκτότατον
στρατόπεδα
δύσ·αρκτος, ος, ον [ῠ] difficile à gouverner, Eschl. Ch. 1022 ; Plut. M. 779d ||
Cp. -ότερος, Plut. Luc. 2 ; sup. -ότατος, App. Civ. 2, 149.
Étym. δ. ἄρχω.
δύσαρκτος, schwer zu beherrschen ; Aesch. Ch. 1020 ; im Kompar., Plut. Lucull. 2 u. öfter ; superl., App. B.C. 2.149.
δύσαρκτος
δύσ-αρκτος, ον
ἄρχω
- hard to govern, Aesch., Plut.