δυσβοήθητος
δυσβοήθητος, hard to help
δῠσ-βοήθητος, ον,
- hard to help or cure, Hp. Coac. 491, D.S. 3.47, 11.15, Paul.Aeg. 5.29: Comp., Dsc. Eup. 2.159. Adv. -τως Gal. 5.122.
1 difícil de auxiliar, esp. medic. de difícil tratamiento
γίνεται δὲ ταῦτα ἤδη δυσβοήθητα
ἔκλυσις
2 adv. -ως de forma difícil de curar
(ἔντερον) ἑλκοῦται δ.
δυσ·βοήθητος, ος, ον, difficile à secourir, à soulager, DS. 3, 47 ; P. Eg. p. 168, 36 ||
Cp. -ότερος, Diosc. Par. 2, 159.
Étym. δ. βοηθέω.
δυσβοήθητος, dem schwer zu helfen ist, schwer abzuhelfen ; DS. 3.47, 11.15.