Logeion | δυσδάκρυτος

δυσ-δάκρῡτος, ον,

sorely wept, A. Ag. 442 (lyr.).
- II Act., sorely weeping, AP 12.80 (Mel.); δάκρυα δ. tears of anguish, ib. 7.476 (Id.).

1 que es objeto de amargo llanto ψῆγμα A.A.442.

2 que llora amargamente ψυχή AP 12.80 (Mel.), δάκρυα δυσδάκρυτα lágrimas de angustia, AP 7.476 (Mel.).

δυσ·δάκρυτος, ος, ον [ᾰῡ]

1 qui fait pleurer amèrement, Eschl. Ag. 442 ||

2 qui pleure amèrement, éploré, Anth. 12, 80.

Étym. δ. δακρύω.

δυσ-δάκρυτος -ον [δακρύω] hevig bejammerd; hevig wenend: ψυχὴ δυσδάκρυτε hevig wenende ziel (vocat.) AP 12.80.

δυσδάκρυτος, [κρῡ],
1) sehr zu beweinen ; βαρὺ ψῆγμα Aesch. Ag. 430.
2) sehr weinend ; ψυχή Mel. 55 (XII.80); δάκρυα 109 (VII.476).

δυσδάκρυτος δυσ-δάκρῡτος, ον

Menu