δυσκέλαδος
δυσκέλαδος, ill-sounding, shrieking, discordant
- ill-sounding, shrieking, φόβος Il. 16.357; ζῆλος δ. envy with its tongue of malice, Hes. Op. 196; δ. ὕμνος Ἐρινύος A. Th. 867 (anap.), cf. Fr. 451 I; μοῦσα E. Ion 1098 (lyr.).
1 de terrible estruendo, estruendoso
φόβος δ.
huida entre gritos ante el enemigoδ. ὕμνος Ἐρινύος
φάμα
ἐπιδρομίαι
πόντος
ἄνεμοι
κυδοιμοί
ἄκμονες
ἄσθματα
Λείανδρος ... δυσκελάδων πεφόρητο θαλασσαίων ἐπὶ νώτων
2 que causa murmuración, maldiciente
ζῆλος
δυσκελάδοισιν ... ὕμνοις
con maldicientes canciones
[δυσ- 1 + κέλαδος.]
III-sounding, evil to the ears: φόβοιο Il. 16.357.
- ill-sounding, shrieking, discordant, Il., Aesch., Eur.