δυσκαθαίρετος
δυσκαθαίρετος, hard to overthrow
Could not find δυσκαθαίρετον in Logeion dictionaries.
δυσκαθαίρετον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσκαθαίρετος
δῠσ-καθαίρετος, ον,
- hard to overthrow, Ph. 1.61; στάσις J. BJ 2.17.4.
difícil de destruir o aniquilar
ἀντίπαλοι
ἐπιτείχισμα
στάσις
συμφωνία
ἀσπίς
δυσ·καθαίρετος, ος, ον [ᾰ] difficile à renverser, Phil. 1, 61 ; 2, 82 ; fig. difficile à vaincre, Jos. B.J. 2, 17, 4.
Étym. δ. καθαιρέω.
δυσκαθαίρετος, schwer niederzureißen, zu zerstören, τεῖχος Poll. 1.170 ; schwer zu besiegen, Jos. u. a.Sp.