δυσκαταγώνιστος
δυσκαταγώνιστος, hard to overcome
- hard to overcome, Plb. 15.15.8, D.H. 3.7; hard to refute, Id. Rh. 8.3; τὸ δ. impregnability, Corn. ND 20.
1 difícil de derrotar
τοῖς διὰ τὸ μέγεθος δυσκαταγωνίστοις (ἰχθύσι)
• neutr. subst. τὸ δ. cualidad de inexpugnable Corn.ND 20.
2 fig. difícil de dominar, rebelde de pers.
οἱ μεμηνότες ... τῇ θεραπείᾳ δυσκαταγώνιστοι
los locos ... rebeldes al tratamiento
• de abstr. difícil de superar o vencer
ἰσχύς
καιροί
ἆθλον
πόλεμος
αἱ τῆς φύσεως ὁρμαί
δυσκαταγωνιστότερον δὲ φυλακτήριον εὔνοια φόβου
la benevolencia es protección más invencible que el miedoνόσος
• neutr. subst. τὸ δ. dificultad de superar Gal.8.689
• ret. difícil de refutar
op. εὐδιάλυτος