δυσκατάλυτος
δυσκατάλυτος, hard to bring to an end
δυσκατά-λῠτος, ον,
- hard to bring to an end, πόλεμοι Str. 14.1.28; hard to overthrow, δυναστεία J. BJ 4.5.5.
difícil de llevar a término, difícil de suprimir
πόλεμοι
λοιμός
• difícil de derribar
δυναστεία
οἱ ζηλωταί
δυσ·κατάλυτος, ος, ον [ᾰᾰῠ]
1 difficile à détruire, à renverser (ville) Jos. B.J. 4, 5, 5 ||
2 dont il est difficile de venir à bout (guerre) Str. 643.
Étym. δ. καταλύω.
δυσκατάλυτος, schwer aufzulösen ; πόλεμος, schwer beizulegen, Strab. XIV p. 643 ; δυναστεία Jos.