δυσκαρτέρητος
δυσκαρτέρητος, hard to endure
δῠσ-καρτέρητος, ον,
- hard to endure, Ph. 2.73, Plu. Phoc. 4, etc. Adv. -τως Porph. Marc. 8, Herod.Med. ap. Aët. 9.2.
1 difícil de soportar, insoportable
ψῦχος
πεῖναν ... καὶ δίψαν θάλπος τε καὶ κρύος καὶ ὅσα ἄλλα δυσκαρτέρητα
ἀλγηδόνες
κακοπάθειαι
• irresistible
ἐπιθυμία καὶ ὁρμὴ πρὸς δόξαν
• que no se tolera bien
ὁ τρόπος οὗτος ... τῆς διαδέσεως
de un tratamiento médico
2 adv. -ως insoportablemente
πυρεῖσθαι
ἔχειν
δυσ·καρτέρητος, ος, ον, difficile à supporter, Plut. Phoc. 4, Lyc. c. Num. 3, M. 546c.
Étym. δ. καρτερέω.
δυσκαρτέρητος, schwer auszuhalten, ψῦχος Plut. Phoc. 4 ; τὸ δ. τῆς κοινωνίας Lyc. et. Num. 3.
δυσκαρτέρητος
δυσ-καρτέρητος, ον
καρτερέω
- hard to endure, Plut.