δυσκαταμάθητος
δυσκαταμάθητος, hard to learn
δυσκατα-μάθητος [μᾰ], ον,
- hard to learn or understand, Isoc. 10.11, Pl. Plt. 303d (Comp.), D.H. Th. 9. Adv. -μαθήτως, ἔχειν Isoc. 2.33.
1 difícil de reconocer
ἰδέαι καὶ καιροί
(de los discursos)
• difícil de entender
λόγος
πράγματα
2 adv. -ως con dificultad de reconocimiento
(οἱ καιροί) δ. ἔχουσιν
es difícil darse cuenta de la ocasión adecuada
δυσ·καταμάθητος, ος, ον [ᾰᾰᾰ] difficile à apprendre ou à comprendre, Isocr. 210b ; DH. Thuc. 9 ||
Cp. -ότερος, Plat. Pol. 303d.
Étym. δ. καταμανθάνω.
δυσκαταμάθητος, schwer zu erlernen, zu begreifen, Kompar., Plat. Polit. 303d u. Folgde.
• Adv., δυσκαταμαθήτως ἔχειν Isocr. 2.33.
• Adv., δυσκαταμαθήτως ἔχειν Isocr. 2.33.
δυσκαταμάθητος
δυσ-καταμάθητος, ον
καταμανθάνω
- hard to learn or understand, Isocr. adv., -τως ἔχειν Isocr.