δυσκατάλλακτος
δυσκατάλλακτος, hard to reconcile
δῠσ-κατάλλακτος, ον,
- hard to reconcile, Plu. Lib.educ. 2.13d, Ath. 14.625b.
reacio a la reconciliación
θυμοῦ πλήρεις, δυσκατάλλακτοι, φιλόνεικοι
• neutr. subst. τὸ δ. la poca predisposición a la reconciliación
τό γε δυσμενὲς καὶ τὸ δ.
δυσ·κατάλλακτος, ος, ον [κᾰ] litt. dont on ne peut changer les dispositions, intraitable, Plut. M. 13d ; Ath. 625b.
Étym. δ. καταλλάσσω.
δυσκατάλλακτος, schwer auszusöhnen od. zu begütigen, Ath. XIV.625b.