δυσμαχητέον
δυσμαχητέον, one must fight a losing battle with
δυσμᾰχ-ητέον,
- one must fight a losing battle with, ἀνάγκῃ δʼ οὐχὶ δ. S. Ant. 1106.
hay que luchar en vano c. dat.
ἀνάγκῃ δ' οὐχὶ δ.
δυσμαχητέον [ᾰ] vb. du préc. Soph. Ant. 1106.