δυσμενέων
δυσμενέων, bearing ill-will, hostile
Could not find δυσμενέοντας in Logeion dictionaries.
δυσμενέοντας present active participle masculine accusative plural of δυσμενέων
δυσμεν-έων, participial form, only masc.,
- bearing ill-will, hostile, Od. 2.72; δυσμενέοντες ib. 73, 20.314.
δυσμενέων, part. prés. masc. de l’inus. *δυσμενέω, c. δυσμεναίνω, Od. 2, 72 (nom. -έων) ; 2, 73 ; 20, 314 (nom. pl. -έοντες) ; A. Rh. 3, 352.
Étym. acc. pl. -έοντας.
δυσμενέων, οντος, feindlich gesinnt, einzeln stehendes Partizip, verhält sich zu δυσμενής wie ὑπερμενέων zu ὑπερμενής. Homer dreimal : Od. 2.72 δυσμενέων, 2.73, 20.314 δυσμενέοντες. – Ap.Rh. 3.352.
δυσμενέων
pres. pple.
[δυσμενής.]
Bearing ill-will, in enemy wise: εἰ δ. κάκʼ ἔρεξεν Od. 2.72. Cf. Od. 2.73, Od. 20.314.
δυσμενέων (μένος): bearing ill-will. (Od.)
δυσμενέων
a participial form only in masc.
- bearing ill-will, hostile, Od. from δυσμενής