δύσγαμος
δύσγαμος, ill-wedded
δύσγᾰμ-ος, ον,
- ill-wedded, γάμοι δ. E. Ph. 1047 (lyr.); ῥυστάγματα Lyc. 1089, cf. Paul.Al. N. 2; δύσγαμον αἶσχος ἑλών, of Menelaus, E. Tr. 1114; χελιδών Luc. Trag. 49.
1 que es mala boda, que es funesta boda
γάμοι
δύσγαμον αἶσχος ἑλών
de Menelaoῥυστάγματα δύσγαμα
violencias de boda funesta
2 de pers. destinado a una boda mala o funesta, mal casado
δύσγαμοι γίνονται
• paród.
δ. ... θροεῖ χελιδών
• infeliz esposa
θανοῦσα ἦλθες δειλαία δ. εἱς Ἀΐδαν
δύσ·γαμος, ος, ον [ᾰ] qui concerne une union funeste, Eur. Hel. 693, Tr. 1114 ; Lyc. 1089 ; γάμοι δ. Eur. Ph. 1047, union funeste.
Étym. δ. γάμος.
δύσγαμος, unglücklich in der Ehe ; γάμος, Unglücksehe, Eur. Phoen. 1054 ; αἰσχύνη, αἶσχος, unglücklicher Ehe Schmach, Hel. 693, Tr. 1114 ; ῥυστάγματα Lycophr. 1089.
δύσγαμος
δύσ-γᾰμος, ον
- ill-wedded, Eur.