εὐάρμοστος
εὐάρμοστος, well-joined, harmonious
Could not find εὐάρμοστον in Logeion dictionaries.
εὐάρμοστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐάρμοστος
εὐάρμοστ-ος, ον, (ἁρμόζω)
- well-joined, harmonious, κάλαμοι E. El. 702 (lyr.); μέλος, ὄνομα, Pl. Lg. 655a, Cra. 405a.
- II of men, well-tempered, Hp. Epid. 2.6.1; accommodating, harmonious, πρὸς ἅπαντα τὴν ἕξιν τῆς ψυχῆς εὐ. ἔχειν Isoc. 12.32; εὐ. ἑαυτὸν ἐν πᾶσι παρέχων Pl. R. 413e: Comp. and Sup., Id. Prt. 326b, R. 412a; τὸ εὐ., = εὐαρμοστία, Ph. 1.5. Adv. -τως, ἔχειν πρός τι Isoc. 11.12, cf. Ruf. ap. Orib. 7.26.135; ἀπηκριβῶσθαι Ph. 1.33.
εὐ·άρμοστος, ος, ον, bien ajusté, qui s’accorde bien, harmonieux, Eur. El. 702 ; joint à εὔρυθμος, Plat. Rsp. 413e ; à μουσικός, Plat. Rsp. 412a ; πρός τι, Isocr. 239c ; Pol. 21, 5, 5 ; τινι, Plut. M. 149a, 779c, qui se plie ou se prête facilement à qqe ch. ; τὸ εὐάρμοστον, c. εὐαρμοστία, Plat. Theæt. 178d ||
Cp. -ότερος, Plat. Prot. 326b ; Pol. 21, 5, 5.
Sup. -ότατος, Plat. Rsp. 412a.
Étym. εὖ, ἁρμόττω.
1. goed samengevoegd:
2. goed aangepast, harmonieus:
εὐάρμοστος, gut gefügt, κάλαμοι Eur. El. 702 ; schön komponiert, Arist. Eth. Eud. 3.2 ; wohl passend, sich gut fügend, schickend, ὄνομα, μέλος, σχῆμα, Plat. Crat. 405a, Legg. II.655a ; ἑαυτὸν ἐν πᾶσι παρέχειν, sich in Alles schicken, Rep. III.413e ; πρός τι, Isocr. 12.32 ; Pol. 21.5.5 u. Sp.
• Adv., εὐαρμόστως ἔχειν πρός τι, Isocr. 11.12.
• Adv., εὐαρμόστως ἔχειν πρός τι, Isocr. 11.12.
εὐάρμοστος
εὐ-άρμοστος, ον
ἁρμόζω
- Iwell-joined, harmonious, Eur., Plat.
- IIof men, accommodating, Plat.