καινοποιέω
καινοποιέω, to make new, to bring about new things, to make changes, innovate
Could not find καινοποιήσας in Logeion dictionaries.
καινοποιήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of καινοποιέω
καινο-ποιέω, pf. κεκαινοποίηκα Plb. 4.2.4:—
- make new, renew, τὴν θεραπείαν Id. 15.25.17; κ. ἐλπίδας gives new life to hopes, Id. 3.70.11; κ. τά τινος ἁμαρτήματα renew the memory of . ., Id. 30.4.17:— Pass., ἐκαινοποιήθη τὰ τῆς ὀργῆς Id. 21.31.3, cf. 11.4.5, 31.28.9; of a plaster, Philum. Ven. 7.9.
- II make changes, innovate, πολλὰ κ. [ἡ τύχη] Plb. 1.4.5, etc.: abs., Luc. Prom.Es 3, etc.:—Pass., τί καινοποιηθὲν λέγεις; what new-fangled, strange words are these? S. -Tr. 873, cf. Plb. 9.2.4; τὰ καινοποιηθέντα innovations, OGI 669.44 (Egypt, i A. D.), cf. POxy. 237 viii 42 (ii A. D.).
καινοποιέω-ῶ :
1 faire du nouveau, innover, Pol. 1, 4, 5, etc. ; τί καινοποιηθὲν λέγεις; Soph. Tr. 873, que s’est-il passé de nouveau ? que veux-tu dire ? ||
2 renouveler, acc. : ἐλπίδας, Pol. 3, 70, 11, raviver des espérances ; τινος ἁμαρτήματα, Pol. 30, 4, 17, raviver le souvenir des fautes de qqn ||
➳ Pf. κεκαινοποίηκα, Pol. 4, 2, 4.
Étym. καινοποιός.
καινοποιέω, neu machen, erneuern ; τί δὲ καινοποιηθὲν λέγεις ; Soph. Tr. 870 ; πολλὰ καινοποιεῖ ἡ τύχη Pol. 1.4.5, öfter ; τὸν πόλεμον, erneuern, 11.5.5, wie DS. 16.80.
καινοποιέω
καινο-ποιέω,
fut. -ήσω
- to make new, to bring about new things, to make changes, innovate, Luc.:—Pass., τί καινοποιηθὲν λέγεις; what new-fangled, strange words art thou using? Soph.