κακοδοξέω
κακοδοξέω, to be in bad repute
Could not find κακοδοξῶν in Logeion dictionaries.
κακοδοξῶν Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular of κακοδοξέω
κᾰκοδοξ-έω,
- to be in ill repute, X. Mem. 1.7.2, Muson. Fr. 9 p.47 H., Sch. E. Andr. 777.
κακοδοξέω-ῶ [ᾰ] avoir une mauvaise réputation, Xén. Mem. 1, 7, 2, etc.
Étym. κακόδοξος.
κακοδοξέω, in schlechtem Rufe stehen, Xen. Mem. 3.6.17.
κακοδοξέω
κᾰκοδοξέω,
- to be in bad repute, Xen.