κακόνοος
κακόνοος, ill-disposed, disaffected
Could not find κακονούστατον in Logeion dictionaries.
κακονούστατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of κακόνοος
κᾰκό-νοος, ον, contr. κᾰκό-νους, ουν: Att. pl. κακόνοι:—
- ill-disposed, disaffected, opp. εὔνους, Antipho Soph. 109, Ar. Pax 496 (lyr.), 671; εὐνοεῖν τοῖς κακόνοις X. Cyr. 8.2.1; τινι Id. An. 2.5.16; τῇ πόλει Th. 6.24; τῷ πλήθει Lys. 25.7; τῷ δήμῳ κακόνους ἔσομαι, oligarchical oath in Arist. Pol. 1310a9; εἰς τὰ ὑμέτερα πράγματα Lys. 20.20: Sup. κακονούστατος Id. 7.28, D. 23.6. Adv. κακονόως Sch. E. Or. 108; κακόνως Poll. 5.115: Sup. -νούστατα ib. 116.
κακό·νοος-ους, οος-ους, οον-ουν [ᾰ] malveillant, hostile, Xén. Cyr. 8, 2, 1 ; Ar. Pax 496 ; κ. τινι, Thc. 6, 24, etc. à qqn ||
Sup. -ούστατος, Lys. 110, 38 ; Dém. 623, 4 ||
➳ Plur. att. κακόνοι, Xén. Ar. ll. cc.
Étym. κ. νόος.
κακόνοος, zsgzn κακόνους, übelgesinnt, übelwollend, feindselig ; κακόνοι Ar. Pax 496 ; τινί, Xen. An. 2.5.16 ; Dem. 10.34 u. A.; superl. κακονούστατος, Lys. 7.28.
• Adv ., Schol. Eur. Or. 108 ; κακόνως, Poll. 5.115.
• Adv ., Schol. Eur. Or. 108 ; κακόνως, Poll. 5.115.
κακόνοος
κᾰκό-νους, ουν
- ill-disposed, disaffected, Ar., Thuc., etc.:— bearing malice against, τινι Xen.:—Sup. κακονούστατος Dem.