κακομήτωρ
κακομήτωρ, mother of ill
κᾰκο-μήτωρ, ορος, ἡ,
- mother of ill, gloss on ἀμήτωρ, Hsch.:—but prob. κακομήστωρ ( = κακόμητις) shd. be read in Man. 4.307.
κακο·μήτωρ, ορος (ὁ, ἡ) [ᾰ] c. κακομήτης, Man. 4, 307.
Étym. conj. κακομήστωρ.
κακομήτωρ, ορος, eine unglückliche od. böse Mutter habend, Hesych., Erkl. von ἀμήτωρ.
Aber Man. 4.307 steht κακομήτορες neben δόλιοι = κακομῆται, vielleicht in κακομήστορες zu ändern.
Aber Man. 4.307 steht κακομήτορες neben δόλιοι = κακομῆται, vielleicht in κακομήστορες zu ändern.