κακοποιέω
κακοποιέω, to do ill, play the knave
Could not find κακοποιούντων in Logeion dictionaries.
κακοποιούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of κακοποιέω
κᾰκοποι-έω,
- do ill, play the knave, A. Fr. 111, Ar. Pax 731; manage oneʼs affairs ill, X. Oec. 3.11.
- II trans., do mischief to, injure, πολλὰ μὲν τὴν βασιλέως χώραν κ. Id. Mem. 3.5.26, cf. Plb. 4.6.10; τὰς νῆας Id. 13.4.1:—Pass., Id. 27.7.6.
κακοποιέω-ῶ [ᾰ]
1 mal agir, agir en malhonnête homme, Eschl. 102, 14 Bekker ; Ar. Pax 731 ||
2 mal gérer ses affaires, Xén. Œc. 3, 11 ||
3 faire du mal, nuire à, acc. χώραν, Xén. Mem. 3, 5, 26, commettre des dégâts ou des rapines dans un pays ; νῆας, Pol. 13, 4, 1, endommager des vaisseaux.
Étym. κακοποιός.
κακοποιέω, Schlechtes tun, schlecht handeln ; Aeschyl. bei B.A. 102.14 ; Ar. Pax 731 ; Xen. Oec. 3.11 ; ὅτι πλεῖστα Cyr. 8.8.14 ; – τινά, feindselig behandeln, Schaden zufügen, Xen. An. 2.5.4 ; τὴν χώραν, verheeren, Mem. 3.5.26 ; καὶ λυμαίνεσθαι Pol. 4.6.10 ; καὶ διαφθεῖραι τὰς νῆας 13.4.1.
κακοποιέω
κᾰκοποιέω,
fut. -ήσω
- Ito do ill, play the knave, Ar.: to manage oneʼs affairs ill, Xen.
- IItrans. to do mischief to, maltreat, Xen. from κακοποιός