κακοπρόσωπος
κακοπρόσωπος, ugly-faced
κᾰκο-πρόσωπος, ον,
- ugly-faced, Posidipp. 43, Plu. Stoic. absurd. 2.1058a; τὸ κακοπρόσωπον Xenocr. ap. Stob. 4.40.24.
κακο·πρόσωπος, ος, ον [ᾰ] laid de visage, difforme, Posidipp. 104, 19 Bkk. ; Plut. M. 1058a, etc.
Étym. κ. πρόσωπον.
κακοπρόσωπος, mit häßlichem Angesicht, Posidipp. in B.A. 104.19.