κακοπραγία

κᾰκοπρᾱγ-ία, ἡ,

• misadventure, failure, αἱ κατʼ οἶκον κ. Th. 2.60; ἡ ἐκ τῆς Σικελίας κ. Id. 8.2; κ. γίγνεται Arist. Pol. 1296a17; ἡ τοῦ πέλας κ. Corn. Rh. p.393 H.: pl., κ. ἀνάξιαι Arist. Rh. 1386b10, cf. Plb. 8.12.8, Phld. Herc. 1251.11, Artem. 4.56, etc.
• • • • b bad physical condition, Gal. 10.255.
  • II ill-doing, LXX Wi. 5.24, J. AJ 2.4.4: pl., misdeeds, Isoc. 15.300.

κακοπραγία, [ρᾱ], ἡ, Unglück in Unternehmungen, übh. Unglück ; αἱ κατʼ οἶκον κακοπραγίαι Thuc. 2.60 ; αἱ ἐν τῷ ζῆνκ. Arist. Pol. 4.11 ; Sp. – Schlechtigkeit, neben πανουργία, Artemid. 4.63.

κακοπραγία from κᾰκοπρᾱγέω κᾰκοπρᾱγία, ἡ,

• misadventure, failure, Thuc.