κακόποτμος
κακόποτμος, ill-fated, ill-starred
κᾰκό-ποτμος, ον,
- ill-fated, ill-starred, B. 5.138; τύχαι A. Ag. 1136 (lyr.); ἐμὲ κ. E. Hel. 694 (lyr.); κ. ὄρνις ἡ κρέξ Arist. HA 616b21.
κακό·ποτμος, ος, ον [ᾰ]
1 malheureux, Eschl. Ag. 1136 ; Eur. Hel. 700 ||
2 de mauvais augure, Arstt. H.A. 9, 17, 1.
Étym. κ. πότμος.
κακόποτμος, von bösem Geschick, unglücklich ; τύχαι Aesch. Ag. 1107 ; Eur. Hel. 700 ; ὄρνις, Unglück bedeutend, Arist. H.A. 9.17.
κακόποτμος
κᾰκό-ποτμος, ον
- ill-fated, ill-starred, Aesch., Eur.