κακοποιός
κακοποιός, ill-doing, mischievous
κᾰκοποι-ός, όν,
- doing ill, mischievous, ὄνειδος Pi. N. 8.33; σκεῦος, of a man, Plb. 15.25.1; κακοποιοί evil-doers, Arist. EN 1125a18; esp. of poisoners and sorcerers, 1 Ep.Pet. 4.15; of things, noxious, χυλός Thphr. CP 2.6.4, etc.; φάρμακα PSI 1.64.21 (i B.C.); τὸ κ. [τῆς ὕλης] Arist. Ph. 192a15: Astrol., maleficent, Ptol. Tetr. 19, Artem. 4.59, etc.
κακο·ποιός, ός, όν [ᾰ] malfaisant, Arstt. Nic. 4, 3 ; Pol. 15, 25, 1 ; Spt. Prov. 12, 4 ; en parl. de choses (injure, Pd. N. 8, 56 ; suc d’une plante, Th. C.P. 2, 6, 4, etc.).
Étym. κ. ποιέω.
κακοποιός, schlecht machend, verderbend, schädlich ; ὄνειδος Pind. N. 8.33 ; Arist. Eth. 4.3 ; γυνή Pol. 15.25.1 ; a.Sp., wie S.Emp.
κᾰκοποιός
- 1maleficent, mischievous πάρφασις, αἱμύλων μύθων ὁμόφοιτος, δολοφραδής, κακοποιὸν ὄνειδος N. 8.33
1
intenta prepararlo cuando salga la luna y esté en conjunción con un astro benéfico, sin que sea testigo por aspecto ningún astro maléfico
2
ἐπίθυε ... ἐπὶ δὲ τῶν κακοποιῶν οὐσίαν κυνὸς καὶ αἰγὸς ποικίλης, ὁμοίως καὶ παρθένου ἀώρου
para los ritos maléficos quema la entidad de un perro, de una cabra moteada y también de una virgen muerta prematuramente
κακοποιός
κᾰκο-ποιός, όν
ποιέω
- ill-doing, mischievous, Pind.