κακοποιητικός
κακοποιητικός, prone to do evil
κᾰκοποι-ητικός, ή, όν,
- prone to do evil, τρόπος Aristeas 163, cf. Andronic.Rhod. p. 572 M., Hierocl. p. 49 A.: Astrol., maleficent, ἰδιοτροπία Ptol. Tetr. 210.
κακοποιητικός, ή, όν [ᾰ] porté à faire le mal, malfaisant, Ptol. Tetr. 210.
Étym. κακοποιέω.
κακοποιητικός, ή, όν, schlecht handelnd, dazu geneigt, Sp.