καταιτιάομαι

καταιτι-άομαι,

• accuse, arraign, ἀλλήλους Hdt. 6.14; τί σαυτὸν ἀδικῶν τὴν τύχην καταιτιᾷ; Men. 618; τινὰ περί τινος D. 57.27; τινὰς ἀσεβείας D.C. 68.1, cf. J. AJ 8.13.3; τινα c. inf., χρήματα εἰληφέναι D.C. Fr. 104.3; τινος X. Cyr. 6.1.4 (v.l.): abs. in med.sense, accuse one another, Hdt. 5.92.γʹ:—Pass., PTeb. 64 (a). 84 (ii B.C.).
• • • 2 c. acc. rei, lay something to oneʼs charge, impute, ἀμαθίαν Th. 3.42; καταιτιώμενος ταῦτα D. 21.118.
  • II aor. 1 part. Pass. καταιτιαθείς in pass. sense, accused person, defendant, οἱ κ. Th. 6.60, Plb. 30.32.11; οἱ ἐκ τοῦ Περσικοῦ πολέμου κ. Id. 3.5.4: c. inf., καταιτιαθεὶς ταῦτα πρᾶξαι X. HG 1.1.32; so also οἱ κατῃτιαμένοι Plb. 32.3.14; κατῃτιᾶσθαι τὴν κλοπήν D.S. 4.31.

καταιτιάομαι, dep. med., beschuldigen, anklagen ; ἀλλήλων ἅπτοντο καταιτιώμενοι Her. 5.92 ; εἰ γὰρ ἀμαθίαν κατῃτιῶντο Thuc. 3.42 ; τινά τινος, wie ἀσεβείας DC. 68.1 ; – aor. pass. hat passive Bdtg, τοὺς καταιτιαθέντας ἀπέκτειναν Thuc. 6.60 ; Xen. Hell. 1.1.32 ; Pol. 3.5.4 ; perf., 32.7.14 ; φήσας αὐτὸν ψευδῶς κατῃτιᾶσθαι τὴν κλοπήν. DS. 4.31.

καταιτιάομαι fut. άσομαι

• • IDep. to accuse, arraign, reproach, Hdt., Dem.:—Mid. to accuse one another, Hdt.
  • • 2c. acc. rei, to lay something to oneʼs charge, impute, ἀμαθίαν Thuc.
  • IIpart. aor1 pass. καταιτιαθείς is used in pass. sense, an accused person, defendant, Thuc., Xen.