κατακαλέω
κατακαλέω, to call down, summon, invite
κατακᾰλέω,
- call down, Plu. Oth. 18; but usu. summon, ἐκ τῆς μητροπόλεως κατακληθείς Th. 1.24; δοῦλοι -κεκλημένοι ἐπʼ ἐλευθερίᾳ Str. 14.1.38:—Med., κ. Ἀθήναζε Plu. Sol. 24; call upon for performance, BGU 1185.25 (i B.C.).
- II call upon, invoke, τοὺς θεούς App. Pun. 81; κατακαλέσασθαι v.l. Isoc. 10.61, cf. Plu. Them. 13.
- 2 appeal to, τοὺς ἐπιδώσοντας SIG 591.3 (Lampsacus, ii B.C.).
- III call back, recall, εἰς τὴν Μακεδονίαν Plb. 25.3.1, cf. Oenom. ap. Eus. PE 5.34.
κατα·καλέω-ῶ [ᾰλ]
I appeler, c. à d.
1 propr. appeler, convoquer, acc. Thc. 1, 24 ; δούλους ἐπ’ ἐλευθερίᾳ, Str. 646, appeler des esclaves à la liberté ||
2 invoquer : τοὺς θεούς, App. Lib. 81, les dieux ||
II rappeler (d’exil, etc.) acc. Pol. 26, 5, 1 ; Œnom. (Eus. P.E. 5, p. 232a) ||
Moy.
1 appeler, mander, Plut. Sol. 24 ||
2 invoquer, Plut. Them. 13.
1. ontbieden, uitnodigen:
2. aanroepen (van goden).
κατακαλέω, (καλέω), herunter-, herbeirufen ; ἐκ τῆς μητροπόλεως κατακληθείς Thuc. 1.24 ; δούλους ἐπʼ ἐλευθερίᾳ κατακεκλημένους Strab. XIV.646 ; – zurückrufen, τοὺς φεύγοντας Pol. 26.5.1 u. Sp.; – anrufen, τοὺς θεούς Plut. Them. 13, im med.; App. Pun. 81.
κατακαλέω
fut. έσω
- to call down, summon, invite, Thuc.:—Mid., Plut.