καταικίζω
καταικίζω, to wound severely, to spoil utterly
καταικίζω,
- maltreat, τεύχεα . . κατῄκισται the arms have been disfigured [by smoke and soot], Od. 16.290:—Med., σῶμα σὸν καταικιῇ (fut. Att.) E. Andr. 828 (lyr.), cf. D.S. 18.47:—Pass., βασάνοις -αικισθέντες D.H. 3.73: metaph., μουσικὴ -ῃκισμένη τὸ σῶμα Plu. Mus. 2.1141d.
κατ·αικίζω (f. att. -ιῶ, ao. κατῄκισα, pass. ao. κατῃκίσθην, pf. κατῄκισμαι) traiter indignement, d’où :
1 maltraiter, torturer, DH. 3, 73 ; Plut. M. 1141d ||
2 souiller, en parl. d’armes noircies par la fumée, etc. Od. 16, 290 ; 19, 9 ||
Moy. (f. -ιοῦμαι) m. sign. Eur. Andr. 827 ; DS. 18, 47.
καταικίζω, durch Mißhandlung u. übh. entstellen, unansehnlich machen ; τεύχεα κατῄκισται, die Waffen sind von Rauch entstellt, Od. 16.290, 19.9 ; in sp. Prosa, βασάνοις καταικισθέντες Dion.Hal. 3.73 ; – im med., σῶμα σὸν καταικιεῖ Eur. Andr. 829 ; καταικισάμενος τὸ σῶμα, seinen Leib, DS. 18.47.
†καταικίζω
[contr. fr. καταεικίζω. κατα- 5.]
3 sing. pf. pass. κατῄκισται.
To mar, spoil, befoul: [τεύχεα] κατῄκισται Od. 16.290=Od. 19.9.
καταικίζω , pass. perf. κατῄκισται: disfigure, soil, Od. 16.290 and Od. 19.9.
καταικίζω
fut. Attic ιῶ
Pass., perf. κατῄκισμαι
- to wound severely, to spoil utterly, Od.; so Mid., Eur.