καταΐσσω

κατ-ᾱΐσσω, fut. -ΐξω,

• rush down from, ἔκποθεν ὀλέθρου A.R. 2.224; opp. ἀναΐσσω, Herm. ap. Stob. 1.49.68:—Med., rush in from above, αἰθὴρ κατᾰΐσσεται Emp. 100.7.
• • II c. acc., rush, dart through, φρὴν . . κόσμον . . καταΐσσουσα Id. 134.5.

καταΐσσω, mit Ungestüm herabstürzen, herabfahren, wohin Einige aus Hom. rechnen als Tmesis βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα ; ἔκ τινος Ap.Rh. 2.224 ; Ggstz ἀναΐσσω, Hermes. Stob. ecl. phys. 1076 ; – c. acc., φρὴν φροντίσι κόσμον ἅπαντα καταΐσσουσα, durchstürmend, durcheilend, Empedocl. 299.