καταίθω

καταίθω,

• burn down, burn to ashes, καταίθουσα . . δαλόν (Canter for κʼ αἴθουσα) A. Ch. 607 (lyr.); σὺ δʼ οὖν κάταιθε E. Andr. 258; ὕφαπτε καὶ κάταιθε Ar. Th. 730; πυρὶ καταίθεται τέραμνα E. Tr. 1296 (lyr.).
• • • 2 metaph., kindle, rouse, Lyc. 249; ἔρως με καταίθει Theoc. 7.56:—Pass., καταίθεσθαι ἐπί τινι Id. 2.40:—A. Fr. 359 is corrupt.

καταίθω, verbrennen ; δαλόν Aesch. Ch. 599 ; Περγάμων πυρὶ καταίθεται τέρεμνα Eur. Troad. 1296 ; ὕφαπτε καὶ κάταιθε Ar. Th. 730 ; von der Liebe, Antiphil. 2 (V.307), wie Theocr. 2.40, 7.56 ; Lycophr. Ἄρης γαῖαν 249.

καταίθω

• to burn down, burn to ashes, Aesch., Eur.: —metaph. of love, Theocr.