καταλάμπω
καταλάμπω, to shine upon
Could not find καταλαμπομένων in Logeion dictionaries.
καταλαμπομένων present middle-passive participle feminine genitive plural, present middle-passive participle masculine genitive plural, present middle-passive participle neuter genitive plural of καταλάμπω
καταλάμπω,
- shine upon or over, c. gen., ὧν ὁ ἥλιος κ. Pl. R. 508d: also c. acc., κ. τοὺς στενωπούς to light them, Plu. Cic. 22; ἡμέρα κατέλαμψεν αὐτόν Id. Ages. 24, cf. Luc. Prom. 19:—Pass., ὑπὸ τοῦ ἡλίου καταλαμπόμενοι X. Mem. 4.7.7, cf. E. Tr. 1070 (lyr.), Ion 87 (anap.).
- II abs., shine, of the sun, Hp. Aër. 5, E. El. 464 (lyr.), v.l. in h.Merc. 141.
κατα·λάμπω :
1 tr. verser sa lumière sur, éclairer d’en haut, gén. Plat. Rsp. 508d ; acc. Plut. Cic. 22 ; Luc. Pr. 19 ; d’où au pass. être éclairé d’en haut, Eur. Tr. 1069, etc. ; Xén. Mem. 4, 7, 7 ||
2 intr. briller, resplendir, Hpc. Aër. 282 ; Eur. El. 464, 586, etc. ; Plut. Ages. 24, M. 160f.
καταλάμπω, 1) beleuchten, erhellen ; ὧν ὁ ἥλιος καταλάμπει σαφῶς ὁρῶσι Plat. Rep. VI.508d ; bei Sp. auch τινά, z.B. τὰ δὲ φῶτα πολλὰ κατέλαμπε τοὺς στενωπούς Plut. Cic. 22. – Pass., Eur. Ion 87, Troad. 1069 ; ὑπὸ τοῦ ἡλίου καταλαμπόμενοι Xen. Mem. 4.7.7 ; Sp.
2) intr., leuchten, hell sein ; ἐν δὲ μέσῳ κατέλαμπε κύκλος ἀελίοιο Eur. El. 464, vgl. 586 ; Sp., ἡμέρα κατέλαμψε Plut. Agesil. 24 ; ἡ σελήνη κατέλαμπεν εἰς θάλατταν sept. sap. conv. 18.
2) intr., leuchten, hell sein ; ἐν δὲ μέσῳ κατέλαμπε κύκλος ἀελίοιο Eur. El. 464, vgl. 586 ; Sp., ἡμέρα κατέλαμψε Plut. Agesil. 24 ; ἡ σελήνη κατέλαμπεν εἰς θάλατταν sept. sap. conv. 18.
el que tiene dorado rostro, el de dorados destellos, el que ilumina la noche con fuego
a ti te invoco, el que ilumina todo el mundo habitado
καταλάμπω
fut. -λάμψω
- Ito shine upon or over, c. gen., Plat.: c. acc., κ. τοὺς στενωπούς to light them, Plut.
- IIabsol. to shine, Eur.; so in Mid., Eur.