καταιτιάομαι
καταιτιάομαι, to accuse, arraign, reproach
Could not find κατῃτιαμένων in Logeion dictionaries.
κατῃτιαμένων perfect middle participle feminine genitive plural, perfect middle participle masculine genitive plural, perfect middle participle neuter genitive plural of καταιτιάομαι
καταιτι-άομαι,
- accuse, arraign, ἀλλήλους Hdt. 6.14; τί σαυτὸν ἀδικῶν τὴν τύχην καταιτιᾷ; Men. 618; τινὰ περί τινος D. 57.27; τινὰς ἀσεβείας D.C. 68.1, cf. J. AJ 8.13.3; τινα c. inf., χρήματα εἰληφέναι D.C. Fr. 104.3; τινος X. Cyr. 6.1.4 (v.l.): abs. in med.sense, accuse one another, Hdt. 5.92.γʹ:—Pass., PTeb. 64 (a). 84 (ii B.C.).
- 2 c. acc. rei, lay something to oneʼs charge, impute, ἀμαθίαν Th. 3.42; καταιτιώμενος ταῦτα D. 21.118.
- II aor. 1 part. Pass. καταιτιαθείς in pass. sense, accused person, defendant, οἱ κ. Th. 6.60, Plb. 30.32.11; οἱ ἐκ τοῦ Περσικοῦ πολέμου κ. Id. 3.5.4: c. inf., καταιτιαθεὶς ταῦτα πρᾶξαι X. HG 1.1.32; so also οἱ κατῃτιαμένοι Plb. 32.3.14; κατῃτιᾶσθαι τὴν κλοπήν D.S. 4.31.
κατ·αιτιάομαι-ῶμαι (f. -άσομαι, ao. au sens pass. κατῃτιάθην, pf. κατῃτίαμαι)
1 act. accuser, faire des reproches : τινα, Hdt. 6, 16, ou τινος, Xén. Cyr. 6, 1, 4 dout. à qqn ; τι, Thc. 3, 42, reprocher qqe ch. ; τινα περί τινος, Dém. 1306, 28 ; τινά τινος, DC. 68, 1, blâmer qqn de qqe ch. ||
2 pass. (à l’ao. et au pf.) être accusé, Thc. 6, 60 ; Xén. Hell. 1, 1, 32 ; Pol. 3, 5, 4 ; τι, DS. 4, 31, de qqe ch.
καταιτιάομαι, dep. med., beschuldigen, anklagen ; ἀλλήλων ἅπτοντο καταιτιώμενοι Her. 5.92 ; εἰ γὰρ ἀμαθίαν κατῃτιῶντο Thuc. 3.42 ; τινά τινος, wie ἀσεβείας DC. 68.1 ; – aor. pass. hat passive Bdtg, τοὺς καταιτιαθέντας ἀπέκτειναν Thuc. 6.60 ; Xen. Hell. 1.1.32 ; Pol. 3.5.4 ; perf., 32.7.14 ; φήσας αὐτὸν ψευδῶς κατῃτιᾶσθαι τὴν κλοπήν. DS. 4.31.
καταιτιάομαι
fut. άσομαι
- IDep. to accuse, arraign, reproach, Hdt., Dem.:—Mid. to accuse one another, Hdt.
- 2c. acc. rei, to lay something to oneʼs charge, impute, ἀμαθίαν Thuc.
- IIpart. aor1 pass. καταιτιαθείς is used in pass. sense, an accused person, defendant, Thuc., Xen.