καυσώδης
καυσώδης, suffering from heat, parched
καυσ-ώδης, ες,
- suffering from heat, parched, [χῶραι] Thphr. CP 3.14.3; τόποι Arch.Pap. 6.101 (ii A.D.).
- 2 = καυματώδης 2, πυρετοί Hp. Aph. 4.54, Coac. 570; κ. ὕδατα, ταρίχη, heating, Id. Aër. 7, Diph.Siph. ap. Ath. 3.120e; κ. ποιεῖν τὸν στόμαχον Heraclid.Tar. ap. eund. 3.79f. Adv. -δῶς Archig. ap. Gal. 12.543.
- 3 Astrol., of signs, causing fevers, Heph.Astr. 1.1.
καυσώδης, ης, ες :
I pass.
1 brûlé par le soleil, desséché, Th. C.P. 3, 14, 3 ||
2 brûlé ou consumé par la fièvre, Hpc. 943f ||
II act.
1 qui brûle, brûlant, en parl. de la fièvre, Hpc. 1131e ||
2 qui cause une fièvre ardente, Diph. siphn. (Ath. 120e).
Étym. καῦσος, -ωδης.
καυσώδης, ες, = καυματώδης ; γῆ Theophr.; vom Fieber, Galen.; φῶς ἡλίου Paul.Sil. 74.80. Vgl. Ath. III.79f 120e.