μονοειδής
μονοειδής, of one form
Could not find μονοειδὲς in Logeion dictionaries.
μονοειδὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μονοειδής
μονο-ειδής, ές,
- one in kind, simple, Pl. R. 612a, Phd. 78d, Smp. 211b, etc.; κτήσεις τῶν μ. Phld. Oec. p.72 J.; opp. δίσωμος, of ζῴδια, Ptol. Tetr. 119; unique, Pl. Ti. 59b, Dam. Pr. 151: Comp., Thphr. HP 8.5.1; τὸ μ. uniformity, Plb. 9.1.2. Adv. -δῶς Ptol. Tetr. 120, S.E. M. 6.44, Iamb. Myst. 1.3, etc.; in single kinds, severally, εἴτε πάντα εἴτε μ. Epicur. Ep. 2 p.51 U.
μονο·ειδής, ής, ές, d’une seule sorte, simple, Plat. Tim. 59b, Phæd. 78d, etc.
Étym. μ. εἶδος.
μονοειδής, ές, einförmig, von einerlei Art, Ggstz von πολυειδής, Plat. Rep. X.612a ; καὶ ἀμέριστον, Theaet. 205d ; einfach, unvermischt, μονοειδὲς ὃν αὐτὸ καθʼ αὑτό, Phaed. 78d ; Sp., bes. Rhett.
• Adv. μονοειδῶς , Iambl.
• Adv. μονοειδῶς , Iambl.
μονοειδής
μονο-ειδής, ές
εἶδος
- of one form or kind, uniform, Plat.