μονόθεν
μονόθεν, alone, singly
μονόθεν, Adv.
- alone, singly, μοῦνος μουνόθεν Hdt. 1.116 (v.l. μουνωθέντα).
- II on one side only, Sch. Arat. 8.
μονόθεν, adv. d’un seul côté, Hdt. 1, 116.
Étym. μόνος, -θεν.
μονόθεν, allein, einzig, Schol. Arat. Phaen. 7.
μονόθεν
- alone, singly, Hdt.