μονόδουπος
μονόδουπος, uniform in sound
μονό-δουπος, ον,
- uniform in sound, Simm. 26.12.
μονό·δουπος, ος, ον, qui résonne seul ou qui n’a qu’un son, Anth. 15, 27.
Étym. μ. δουπέω.
μονόδουπος, allein tönend, Simmi. ovum (XV.27).
μονόδουπος
μονό-δουπος, ον
- uniform in sound, Anth.