μονόκαμπτος
μονόκαμπτος, with one bend
μονό-καμπτος, ον,
- with one bend, δάκτυλος (toe) Arist. HA 494a15.
μονό·καμπτος, ος, ον, avec une seule courbure, Arstt. H.A. 1, 15, 7.
Étym. μ. κάμπτω.
μονόκαμπτος, mit einer Biegung, einem Gelenk, Arist. H.A. 1.15.