μονοκάλαμος
μονοκάλαμος, with a single stalk
μονο-κάλᾰμος, ον,
- with a single stalk or stem, Thphr. HP 8.4.3, 8.9.2.
- II with a single reed or pipe, Ath. 4.184a.
μονο·κάλαμος, ος, ον [ᾰᾰ] qui n’a qu’une tige, Ath. 184a ; Gal. 6, 320.
μονοκάλαμος, einhalmig, einstengelig, σῦριγξ, Ath. IV.184a, im Ggstz der πολυκάλαμος.