μονόζυξ
μονόζυξ, yoked alone
μονό-ζυξ, ῠγος,
- yoked alone: hence, single, solitary, A. Pers. 139 (lyr.).
- II ξύλα μ., opp. τετράγωνα, = μονόξυλα, IG 12(9).907 (Chalcis, iv A. D.).
μονό·ζυξ, υγος (ὁ, ἡ) [ῠγ] attelé seul, d’où seul, solitaire, Eschl. Pers. 139.
Étym. μ. ζεύγνυμι.
μονόζυξ, υγος, einspännig, einzeln, allein, Aesch. Pers. 135, vom Ehegemahl verlassen.
μονόζυξ
μονό-ζυξ, ῠγος,
ζεύγνυμι
- yoked alone, i. e. single, solitary, Aesch.:—so μονοζυγής, ές, Anth.