μονόζωνος
μονόζωνος, girt up alone
μονό-ζωνος, ον,
- girt up alone, i.e. journeying alone, Suid., etc.
- II μονόζωνοι, οἱ, men with a ζώνη only, light-armed, LXX 4 Ki. 5.2, al., Hsch.
μονό·ζωνος, ος, ον, qui n’a qu’une ceinture ou un baudrier, c. à d. équipé ou armé à la légère, Spt. 4 Reg. 13, 20 ; Job 29, 25.
Étym. μ. ζώνη.
μονόζωνος, mit einem Gürtel, μονόζωνοι, leichtbewaffnete Krieger, LXX ; zum Recognoszieren gebraucht, VLL, die auch λῃσταί u. μονομάχοι erkl. – Auch wie οἰόζωνος, allein, ohne Gefolge, Schol. Soph. O.R. 846 ; vgl. Ruhnk. ep. cr. p. 286.