μονόζωος
μονόζωος, living alone, solitary
μονό-ζωος, ον,
- living alone, solitary, Quint. Ps. 67(68).7.
μονό·ζωος, ος, ον, qui vit seul, Spt. Ps. 67, 6.
Étym. μ. ζωή.
μονόζωος, allein lebend, LXX, zw.