οὐρανομήκης
οὐρανομήκης, high as heaven, shooting up to heaven, exceeding high
Could not find οὐρανομήκεα in Logeion dictionaries.
οὐρανομήκεα neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of οὐρανομήκης
οὐρᾰνο-μήκης, ες,
- high as heaven, shooting up to heaven, exceeding high or tall, ἐλάτη Od. 5.239; δένδρεα Hdt. 2.138; στήλη Lys. Fr. 14; λαμπάς A. Ag. 92 (anap.); Ἄθω οὐρανομήκη (voc.) Xerxis Epist. ap. Plu. Cohib. 2.455d.
- 2 metaph., οὐ. φωνή, κλέος, Ar. Nu. 357, 459 (lyr.); κακόν Arist. Rh. 1408b13; οὐ. ποιεῖν τι to exalt it to the skies, Isoc. 15.134; οὐ. σημεῖα τῆς εὐνοίας Epicur. Fr. 183; διαφορά Phld. Rh. 2.272 S.; ἐλπίδες Eun. Hist. p.251 D.
οὐρανο·μήκης, ης, ες [ᾰ] qui s’étend jusqu’au ciel ou aussi loin que le ciel, Od. 5, 239 ; Eschl. Ag. 92 ; Ar. Nub. 357, 459 ; Anth. 4, 1, 49 ; Hdt. 2, 138 ; en parl. de choses morales, Isocr. Antid. p. 452, 141 ; Arstt. Rhet. 3, 7, 4 ||
➳ Gén. dor. οὐρανομάκευς [ᾰᾱ] Anth. l. c.
Étym. οὐρ. μῆκος.
οὐρανομήκης, ες, himmelhoch, bis in den Himmel ragend ; ἐλάτη, Od. 5.239 ; δένδρεα, Her. 2.138 ; φοῖνιξ Mel. 1 (VI.1); οὐρ. λαμπὰς ἀνίσχει, Aesch. Ag. 92 ; Ar. Nub. 356 ; κλέος, 458 ; auch übertr., οὐρανόμηκές τι ποιεῖν, Isocr. 15.134 ; κακόν, Arist. rhet. 3.11 ; κλέος, Ep.adesp. 211, 505 (APP 308. VII.84); σημεῖα, Plut. Non Posse 15.
οὐρανομήκης
[οὐρανός + μῆκος.]
Reaching the heavens, very tall : ἐλάτη Od. 5.239.
For Pindar, see also: οὐρανομάκης
οὐρανομήκης (μῆκος): high as heaven, Od. 5.239†.
οὐρανομήκης
οὐρᾰνο-μήκης, ες
μῆκος
- 1high as heaven, shooting up to heaven, exceeding high or tall, Od.; δένδρεα Hdt.; λαμπάς Aesch.
- 2metaph. stupendous, Ar.