παρακλίνω
παρακλίνω, to bend
Could not find παρακλίνασʼ in Logeion dictionaries.
παρακλίνασʼ aorist active participle feminine nominative plural, aorist active participle feminine vocative plural, aorist active participle feminine nominative singular, aorist active participle feminine vocative singular, aorist active participle masculine dative plural, aorist active participle neuter dative plural of παρακλίνω
παρα-κλίνω [ῑ],
- bend, turn aside, ἦκα παρακλίνας κεφαλήν Od. 20.301; π. τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας Ar. Pax 157; π. τὴν πύλην set it ajar, Hdt. 3.156; π. τῆς αὐλείας open a bit of the hall-door, Ar. Pax 981.
- 2 metaph., ἄλλῃ παρκλίνωσι δίκας turn justice from her path, Hes. Op. 262; π. τὸν νόμον Arist. Rh.Al. 1444b16; of words, σμικρόν τι π. alter slightly, Pl. Cra. 410a, cf. 400c.
- 3 lay beside, τὰς λαγόνας γυναιξί dub. in LXX Si. 47.19 (v. παρανακλίνω), cf. Ruf. Ren.Ves. 1.13:—Med. and Pass., lie alongside, Hp. Art. 54; lie down beside, τινι Theoc. 2.44, AP 5.293 (Agath.); lie side by side, Arist. HA 540a1; of adjacent lands, Πελοπηῒς ὅση παρακέκλιται Ἰσθμῷ Call. Del. 72.
- 4 Med., turn aside, Ant.Lib. 17.6.
- II intr., turn aside, Il. 23.424 (where however ἵππους may be supplied); παρακλίνασα having swerved from her first seeming, A. Ag. 744 (lyr.).
- III turn aside from, avoid, τὴν ἁφὴν τὴν ἀλλήλων Arist. GA 745a26.
παρα·κλίνω :
I tr.
1 faire coucher (sur un lit de table) à côté de : τινά τινι, Ath. 435a, faire coucher une personne à côté d’une autre ; d’où au pass. être couché (sur un lit) à côté de, dat. Arstt. H.A. 5, 2 ; Thcr. Idyl. 2, 44, etc. ; p. anal. être situé à côté, en parl. de lieux, Call. Del. 72, etc. ||
2 incliner de côté (la tête, le corps, etc.) acc. Od. 20, 301 ; Arstt. G.A. 2, 6 ; A. Rh. 2, 93 ; Thcr. Idyl. 25, 161 ; πύλην, Hdt. 3, 156 ; Ar. Pax 979, faire évoluer le battant d’une porte, c. à d. entr’ouvrir une porte ||
3 faire dévier, détourner du droit chemin, seul. poét. : δίκας, Hés. O. 259, faire dévier la justice, c. à. d. la tourner, la dénaturer, la torturer ; détourner (un mot) du droit sens, altérer le sens d’un mot, Plat. Crat. 400b, etc. ||
II intr.
1 se tourner pour éviter, Il. 23, 424 ||
2 dévier, changer, Eschl. Ag. 744 ||
➳ Prés. ind. poét. 3 pl. παρκλίνουσι, Hés. l.c.
1. met acc. opzij buigen:
2. met dat., med.-pass. perf. liggen naast:
3. intrans. afbuigen:
παρακλίνω, (κλίνω),
1) seitwärts neigen oder biegen, κεφαλήν, Od. 20.301, wie κρᾶτα παρακλίνας, Ap.Rh. 2.93 ; Theocr. 25.161 ; vgl. ποῖ παρακλίνεις τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας, Ar. Pax 157, auch παρακέκλιται ἡ διάνοια, ist darauf hingerichtet, Arist. eth. 10.4.9 ; – auf die Seite lehnen, abbiegen, bes. θύραν, πύλην, den Türflügel abbiegen, d.i. die Tür öffnen, Her. 3.156 ; vgl. Ar. Pax 979 ; übertr., ἄλλῃ παρακλίνουσι δίκας, anderswohin drehen sie das Recht ab, d.i. sie verdrehen es, Hes. O. 264 ; παρακλίνουσʼ ἐπέκρανεν δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς, Aesch. Ag. 744. – Auch absol. intr., ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν, Il. 23.424, ausbiegend.
2) dabei hinlegen lassen, zum Schlafen, Ath. X.435 ; ὄνειρός μοι αὐτήν, Ep.adesp. 56 (V.2); u. pass. dabei liegen, Arist. H.A. 5.2 ; εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται, Theocr. 2.44.
1) seitwärts neigen oder biegen, κεφαλήν, Od. 20.301, wie κρᾶτα παρακλίνας, Ap.Rh. 2.93 ; Theocr. 25.161 ; vgl. ποῖ παρακλίνεις τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας, Ar. Pax 157, auch παρακέκλιται ἡ διάνοια, ist darauf hingerichtet, Arist. eth. 10.4.9 ; – auf die Seite lehnen, abbiegen, bes. θύραν, πύλην, den Türflügel abbiegen, d.i. die Tür öffnen, Her. 3.156 ; vgl. Ar. Pax 979 ; übertr., ἄλλῃ παρακλίνουσι δίκας, anderswohin drehen sie das Recht ab, d.i. sie verdrehen es, Hes. O. 264 ; παρακλίνουσʼ ἐπέκρανεν δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς, Aesch. Ag. 744. – Auch absol. intr., ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν, Il. 23.424, ausbiegend.
2) dabei hinlegen lassen, zum Schlafen, Ath. X.435 ; ὄνειρός μοι αὐτήν, Ep.adesp. 56 (V.2); u. pass. dabei liegen, Arist. H.A. 5.2 ; εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται, Theocr. 2.44.
†παρακλίνω
[παρα- 4.]
Aor. pple. παρακλίνας.
- 1
To bend or turn (something) aside : κεφαλήν Od. 20.301.
- 2
To turn aside, deviate from the course, swerve Il. 23.424.
- 1
παρακλίνω , aor. part. παρακλίνᾱς: incline to one side, turn aside, Il. 23.424, Od. 20.301.
παρακλίνω
fut. -κλινῶ
Pass., perf. -κέκλιμαι
aor1 -εκλίθην
- Ito bend or turn aside, παρακλίνας κεφαλήν Od.; π. τὴν θύραν, τὴν πύλην to set it ajar, Hdt.
- 2metaph., ἄλλῃ παρκλίνουσι δίκας they turn justice from her path, Hes.
- 3to lay beside another:—Pass. to lie down beside, at meals, Lat. accumbere, τινι Theocr.
- IIintr. to turn aside, Il.; παρακλίνασα having swerved from the course, Aesch.