About Report a problem

Menu

πορθέω

πορθέω, to destroy, ravage, waste, plunder

Could not find πεπορθηκότος in Logeion dictionaries.

πεπορθηκότος perfect active participle masculine genitive singular, perfect active participle neuter genitive singular of πορθέω

See πεπορθηκότος in Morpho

πορθ-έω, collat. form of πέρθω (more used in Prose),
  • destroy, ravage, plunder, πόλεας καὶ τείχεα Il. 4.308; ἀνδρῶν ἀγρούς Od. 14.264; τοὺς χώρους Hdt. 3.58; πόλιν A. Th. 583, etc.; Φοινίκην Isoc. 9.62; τὴν Σελλασίαν ἔκαον καὶ ἐπόρθουν X. HG 6.5.27; τὴν ἤπειρον Th. 8.57; τὴν χώραν λεηλατῆσαι καὶ τὴν πόλιν πορθῆσαι D.S. 12.34; π. ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ ἀγάλματα Ath. 12.523b:—Pass., πᾶν τὸ ἄστυ ἐπορθέετο Hdt. 1.84; ὅλης τῆς Ἑλλάδος πεπορθημένης Isoc. 10.49; τἀργύρια πορθεῖται is carried off, Eup. 155.
      • 2 in pres. and impf., sts. endeavour to destroy, besiege a town, Hdt. 1.162, Decr. ap. D. 18.164, D.S. 12.34, 15.4.
      • 3 of persons, destroy, ruin, θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς A. Th. 583; φίλους E. Fr. 605: abs., do havoc, Id. Andr. 633: esp. in Pass., αὐτοὶ ὑφʼ αὑτῶν . . πορθούμεθα. A. Th. 194; κατʼ ἄκρας . . ὡς πορθούμεθα Id. Ch. 691; of women, κόραι βία πρὸς ἀνδρῶν πορθούμεναι E. Ph. 565; σκόροδα πορθούμενος robbed of them, Com. phrase in Ar. Ach. 164.

Saved

Recent